Pytania pomocnicze - INF.02

Monitor zasobów służy do analizy wykorzystania CPU, pamięci RAM, dysku i sieci przez procesy oraz usługi działające w systemie.

Można nacisnąć Win + R, wpisać `resmon` i zatwierdzić Enterem. Narzędzie jest też dostępne z poziomu Menedżera zadań.

`resmon` analizuje bieżące obciążenie zasobów systemu, natomiast `cleanmgr` służy do oczyszczania dysku ze zbędnych plików.

Można obserwować procesor, pamięć RAM, aktywność dysku oraz sieć. Każda z tych kategorii ma osobną zakładkę z listą procesów i szczegółowymi parametrami.

Warto użyć go wtedy, gdy komputer działa wolno, dysk jest stale obciążony, brakuje pamięci RAM albo podejrzany proces zużywa zbyt dużo CPU lub sieci.

Może oznaczać intensywny zapis lub odczyt danych przez proces, aktualizacje systemu, skanowanie antywirusowe albo problem z wydajnością dysku.

Interfejs równoległy przesyła wiele bitów jednocześnie wieloma liniami sygnałowymi. Interfejs szeregowy przesyła dane bit po bicie jedną lub kilkoma parami przewodów, często z większą efektywną szybkością.

UDMA było trybem transmisji stosowanym w urządzeniach ATA/PATA. Dlatego w kontekście egzaminu należy łączyć UDMA ze starszym równoległym interfejsem dysków.

PATA/UDMA zostało zastąpione przez SATA. SATA jest interfejsem szeregowym używanym do podłączania dysków i napędów optycznych.

UDMA stosowano głównie w starszych dyskach twardych HDD oraz napędach optycznych, takich jak CD-ROM i DVD-ROM, podłączanych przez ATA/PATA.

UDMA nie służyło do podłączania klawiatur, myszy ani innych urządzeń wejściowych. Dotyczyło transmisji danych z urządzeniami pamięci masowej, głównie dyskami i napędami.

DMA oznacza bezpośredni dostęp do pamięci, czyli możliwość przesyłania danych między urządzeniem a pamięcią RAM z mniejszym udziałem procesora. UDMA było szybszą odmianą tego mechanizmu w standardzie ATA.

Charakterystyczne są oznaczenia COM1, COM2, COM3, ustawienia buforów transmisji i odbioru oraz wzmianka o UART lub FIFO. Takie elementy wskazują na komunikację szeregową.

Modemy, szczególnie starsze analogowe, często korzystały z portów COM lub były przez system widziane jako urządzenia szeregowe. Ustawienia COM3 i buforów FIFO pasują właśnie do konfiguracji modemu.

Port COM to oznaczenie portu szeregowego używanego do komunikacji z urządzeniami zewnętrznymi. Przykładowe nazwy to COM1, COM2 i COM3.

Bufory FIFO przechowują dane oczekujące na wysłanie lub odebranie. Pomagają zwiększyć wydajność transmisji i ograniczyć błędy przy szybszej komunikacji.

UART 16550 to układ obsługujący transmisję szeregową, wyposażony w bufory FIFO. Był powszechnie stosowany w portach COM komputerów PC.

Karta sieciowa Ethernet jest konfigurowana przez parametry sieciowe, takie jak adres IP, maska, brama, DNS lub prędkość łącza. Oznaczenia COM i UART nie są typowe dla karty Ethernet.

Niektóre starsze drukarki mogły korzystać z portów szeregowych, ale pokazane ustawienia są bardziej typowe dla modemu. W egzaminie należy zwracać uwagę na najbardziej charakterystyczne skojarzenie.

USB 3.1 Gen 2 oferuje teoretyczną przepustowość do 10 Gb/s, czyli więcej niż eSATA 6G, FireWire 800 i Wi-Fi 802.11n. Dlatego spośród podanych interfejsów zapewnia najwyższą prędkość transferu.

eSATA 6G oferuje teoretycznie do 6 Gb/s. Jest szybkie, ale wolniejsze od USB 3.1 Gen 2.

Prędkość teoretyczna to maksymalna przepustowość standardu. Rzeczywisty transfer zależy także od rodzaju dysku, kontrolera, jakości obudowy, kabla i obciążenia systemu.

Wi-Fi 802.11n ma dużo niższą realną przepustowość niż nowoczesne interfejsy przewodowe. Dodatkowo połączenie bezprzewodowe jest bardziej podatne na zakłócenia i spadki szybkości.

Interfejs komunikacyjny określa sposób połączenia dysku z komputerem i maksymalną przepustowość transmisji danych. Ma duże znaczenie przy kopiowaniu dużych plików i wykonywaniu kopii zapasowych.

Nie. Klasyczny dysk HDD zwykle ma niższą prędkość od maksymalnej przepustowości USB 3.1 Gen 2. Mimo to wybór szybszego interfejsu ogranicza ryzyko, że to złącze będzie wąskim gardłem.

FireWire 800 to standard IEEE 1394b o przepustowości około 800 Mb/s. Jest znacznie wolniejszy od eSATA 6G i USB 3.1 Gen 2.

Pełnowymiarowa karta SD ma mechaniczny przełącznik blokady zapisu. Pozwala on ograniczyć ryzyko przypadkowego usunięcia lub zmiany danych.

Nie. Blokada zapisu chroni głównie przed zapisem, usuwaniem i modyfikacją danych, ale nie przed ich odczytaniem.

Znajduje się zwykle na bocznej krawędzi pełnowymiarowej karty SD. Jest to mały mechaniczny suwak.

Sama karta microSD zwykle nie ma przełącznika blokady. Blokada może znajdować się na adapterze microSD do SD.

Nie. To prosta ochrona przed przypadkowym zapisem, zależna od czytnika lub urządzenia. Nie zastępuje kopii zapasowej ani szyfrowania danych.

Karty SD są kojarzone z fizycznym przełącznikiem blokady zapisu. Starsze karty MMC nie mają tej charakterystycznej cechy w takim standardowym ujęciu egzaminacyjnym.

GNU GPL jest licencją wolnego oprogramowania. Gwarantuje dostęp do kodu źródłowego oraz prawo do jego zmiany i dalszego rozpowszechniania zgodnie z warunkami licencji.

Freeware oznacza zwykle, że program można używać bez opłat, ale niekoniecznie można go modyfikować. GNU GPL daje prawo do modyfikowania programu, ponieważ wymaga dostępu do kodu źródłowego.

Nie. Darmowość dotyczy ceny, a nie praw użytkownika. Program darmowy może mieć zamknięty kod i zabraniać zmian.

Kod źródłowy to czytelna dla programisty postać programu. Aby realnie wprowadzać zmiany w oprogramowaniu, użytkownik musi mieć prawo dostępu do tego kodu i jego edycji.

Copyleft oznacza, że zmodyfikowane wersje programu rozpowszechniane dalej muszą zachować tę samą licencję GPL. Dzięki temu kolejne osoby również mają prawo do kodu i modyfikacji.

Nie. BOX oznacza najczęściej pudełkową formę dystrybucji lub sprzedaży oprogramowania. Nie daje automatycznie prawa do modyfikowania kodu programu.

Nie. MOLP to program licencjonowania grupowego Microsoft, dotyczący głównie zakupu i zarządzania licencjami. Nie jest licencją wolnego oprogramowania i nie oznacza prawa do modyfikacji kodu.

RAID 5 wymaga minimum 3 dysków i zapewnia ochronę przed awarią jednego z nich. Pozostałe odpowiedzi wymagają większej liczby dysków.

RAID 6 wymaga co najmniej 4 dysków, ponieważ zapisuje podwójną informację parzystości. Zapewnia odporność na awarię dwóch dysków.

RAID 10 jest połączeniem mirroringu i stripingu, dlatego wymaga minimum 4 dysków. Trzy dyski nie wystarczą do utworzenia pełnej macierzy RAID 10.

RAID 1 zapisuje kopię tych samych danych na drugim dysku, natomiast RAID 5 używa parzystości rozproszonej między dyskami. RAID 5 wymaga minimum 3 dysków i lepiej wykorzystuje pojemność.

Nie. RAID 5 chroni przed awarią jednego dysku, ale nie chroni przed usunięciem danych, malware, uszkodzeniem całej macierzy ani kradzieżą sprzętu.

Pojemność RAID 5 oblicza się jako liczbę dysków minus jeden, pomnożoną przez pojemność najmniejszego dysku. Dla 3 dysków po 2 TB będzie to 4 TB.

Parzystość to dodatkowa informacja pozwalająca odtworzyć dane po awarii jednego dysku. W RAID 5 jest rozproszona po wszystkich dyskach macierzy.

CIS to Contact Image Sensor, czyli czujnik obrazu umieszczony bardzo blisko skanowanego dokumentu. Technologia ta jest często stosowana w cienkich skanerach i urządzeniach wielofunkcyjnych.

W skanerach CIS źródłem światła jest grupa trójkolorowych diod LED: czerwonych, zielonych i niebieskich.

Diody RGB pozwalają oświetlać dokument światłem czerwonym, zielonym i niebieskim. Dzięki temu skaner może odczytywać informacje o kolorach obrazu.

Skaner CIS ma prostszą i cieńszą konstrukcję oraz używa diod LED blisko dokumentu. Skaner CCD wykorzystuje bardziej rozbudowany układ optyczny i zwykle ma większą głębię ostrości.

Są tanie, energooszczędne, kompaktowe i szybko gotowe do pracy. Dobrze nadają się do skanowania typowych dokumentów biurowych.

Ma małą głębię ostrości, dlatego fragmenty dokumentu oddalone od szyby mogą być nieostre. Problem ten widać szczególnie przy skanowaniu grubych książek w okolicy grzbietu.

Nie. Świetlówka lub lampa fluorescencyjna kojarzy się raczej ze starszymi rozwiązaniami, a dla skanera CIS typowe są trójkolorowe diody LED.

Dostarcza napięcie +12 V do sekcji zasilania procesora. Sekcja VRM płyty głównej przetwarza je na napięcia wymagane przez CPU.

Oba złącza służą do zasilania procesora napięciem +12 V. EPS12V 8-pin może dostarczyć większy prąd, dlatego stosuje się je w nowszych i mocniejszych konfiguracjach.

Komputer może nie uruchomić się poprawnie, nie przejść procedury POST albo nie wyświetlać obrazu. Wentylatory mogą się obracać, ale procesor nie będzie prawidłowo zasilany.

Dla linii +12 V typowo stosuje się przewody żółte, a dla masy GND przewody czarne. Dotyczy to również złącza zasilania procesora.

Mają inne przeznaczenie i inny układ pinów. Złącze CPU zasila procesor, a PCIe zasila kartę graficzną; błędne podłączenie może spowodować uszkodzenie sprzętu.

VRM przetwarza napięcie +12 V z zasilacza na niższe i stabilne napięcia wymagane przez procesor. To kluczowy element poprawnego zasilania CPU.

Donationware opiera się na dobrowolnej wpłacie lub darowiźnie dla autora. Shareware to zwykle wersja próbna programu, która po czasie lub po przekroczeniu ograniczeń wymaga zakupu pełnej wersji.

Należy szukać sformułowań takich jak: dobrowolna płatność, darowizna, dowolna kwota, wsparcie twórcy. Takie określenia wskazują na donationware.

Adware jest finansowane przez reklamy, a nie przez darowizny użytkowników. Kluczowym wyróżnikiem adware jest wyświetlanie reklam.

Postcardware pozwala korzystać z programu w zamian za wysłanie autorowi pocztówki. Nie chodzi tu o płatność pieniężną, lecz o symboliczne podziękowanie.

Nie zawsze. Zakres praw zależy od konkretnej licencji. W pytaniach egzaminacyjnych donationware często jest jednak opisywane jako model umożliwiający korzystanie, kopiowanie i rozpowszechnianie po wpłacie darowizny.

GNU GPL to licencja wolnego oprogramowania gwarantująca prawo do uruchamiania, analizowania, modyfikowania i rozpowszechniania kodu. Donationware skupia się na dobrowolnej płatności lub darowiźnie dla autora.