tar to standardowe polecenie systemów Linux/Unix służące do tworzenia i obsługi archiwów. Sam tar przede wszystkim łączy wiele plików i katalogów w jeden plik archiwum. Kompresja jest dodawana przez odpowiednie opcje, np. -z dla gzip albo -j dla bzip2.
Najważniejsze opcje
-c— tworzy nowe archiwum, od ang. create,-x— rozpakowuje archiwum, od ang. extract,-t— wyświetla zawartość archiwum,-v— pokazuje szczegółowy przebieg działania, od ang. verbose,-f— wskazuje nazwę pliku archiwum,-z— kompresuje lub dekompresuje za pomocą gzip,-j— kompresuje lub dekompresuje za pomocą bzip2.
Tworzenie skompresowanego archiwum
Aby utworzyć archiwum .tar.gz, stosuje się:
tar -zcvf archiwum.tar.gz katalog/
Znaczenie opcji:
z— użyj kompresji gzip,c— utwórz archiwum,v— wypisuj przetwarzane pliki,f— zapisz wynik do wskazanego pliku.
Przykłady
Utworzenie archiwum katalogu dane:
tar -zcvf dane.tar.gz dane/
Rozpakowanie archiwum:
tar -zxvf dane.tar.gz
Wyświetlenie zawartości archiwum bez rozpakowania:
tar -ztvf dane.tar.gz
Na egzaminie
Jeśli pytanie dotyczy utworzenia skompresowanego archiwum danych w Linuxie, poprawnym wyborem jest zwykle tar -zcvf, ponieważ zawiera jednocześnie opcję tworzenia archiwum c i kompresji gzip z.