Transmisja szeregowa asynchroniczna

Słownik kwalifikacji INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych

Transmisja szeregowa asynchroniczna to sposób przesyłania danych, w którym bity są wysyłane jeden po drugim jedną linią transmisyjną, bez wspólnego sygnału zegarowego między nadajnikiem i odbiornikiem.

Dlaczego „szeregowa”?

Transmisja jest szeregowa, ponieważ dane nie są przesyłane wieloma przewodami równocześnie, lecz kolejno: bit po bicie. Tak działa m.in. klasyczny port COM/RS-232.

Dlaczego „asynchroniczna”?

Transmisja jest asynchroniczna, ponieważ urządzenia nie korzystają ze wspólnego zegara synchronizującego każdy bit. Zamiast tego każda porcja danych jest oznaczana dodatkowymi bitami:

  • bit startu – informuje odbiornik, że zaczyna się znak lub ramka danych,
  • bity danych – właściwa informacja,
  • opcjonalnie bit parzystości – prosta kontrola błędów,
  • bit lub bity stopu – oznaczają koniec przesyłanej porcji.

Typowy zapis parametrów transmisji to np. 9600 8N1, co oznacza: prędkość 9600 bit/s, 8 bitów danych, brak parzystości, 1 bit stopu.

Jak rozpoznać na egzaminie?

Jeżeli na rysunku widać kolejno występujące: bit startu, bity danych, bit stopu, to jest to transmisja asynchroniczna. Jeżeli bity są pokazane w jednej linii, jeden po drugim, jest to transmisja szeregowa.

W pytaniu egzaminacyjnym obecność bitów startu i stopu jednoznacznie wskazuje odpowiedź: transmisja szeregowa asynchroniczna.