Typ CHAR w SQL
CHAR to typ danych SQL przeznaczony do przechowywania łańcuchów znaków o stałej długości. W pytaniach egzaminacyjnych może być opisany jako typ stało-znakowy.
Składnia
CHAR(n)
gdzie n oznacza liczbę znaków, które ma przechowywać kolumna.
Przykład:
CREATE TABLE pracownicy (
kod CHAR(5)
);
Kolumna kod przechowuje dokładnie 5 znaków. Jeśli wpisana wartość jest krótsza, baza danych może dopełnić ją spacjami do ustalonej długości.
Kiedy używać CHAR?
Typ CHAR stosuje się wtedy, gdy dane mają zawsze taką samą długość, np.:
- kod kraju:
PL,DE,FRjakoCHAR(2), - płeć oznaczana jedną literą, np.
K,MjakoCHAR(1), - stałe kody identyfikacyjne o określonej liczbie znaków.
CHAR a VARCHAR
Najważniejsza różnica:
CHAR(n)ma stałą długość,VARCHAR(n)ma zmienną długość do maksymalnienznaków.
Przykład: jeśli w CHAR(10) zapiszemy tekst ABC, pole nadal zajmuje długość przewidzianą dla 10 znaków. W VARCHAR(10) zapis zostanie przechowany jako tekst o rzeczywistej długości 3 znaków.
Zapamiętaj na egzamin
Oznaczeniem typu stało-znakowego w SQL jest:
CHAR
Nie należy mylić go z TEXT, który służy do przechowywania dłuższych tekstów, ani z TIME, który przechowuje czas, ani z BOOL, który przechowuje wartości logiczne.