ISO-8859-2
Słownik kwalifikacji INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Co to jest ISO-8859-2?
ISO-8859-2 to standard kodowania znaków przeznaczony głównie dla języków Europy Środkowej i Wschodniej, w tym języka polskiego. Umożliwia poprawne zapisywanie i wyświetlanie liter z polskimi znakami diakrytycznymi, np. ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż.
W pytaniach egzaminacyjnych ISO-8859-2 należy kojarzyć przede wszystkim z polskimi literami, a nie z symbolami matematycznymi, znakami zarezerwowanymi HTML czy znakami specjalnymi języka programowania.
Zastosowanie w stronach WWW
Kodowanie znaków informuje przeglądarkę, jak odczytać bajty zapisane w pliku HTML. Jeśli dokument został zapisany w ISO-8859-2, a przeglądarka odczyta go jako inne kodowanie, polskie litery mogą wyświetlać się błędnie, np. jako dziwne znaki.
Przykład deklaracji w HTML:
<meta charset="ISO-8859-2">
Starszy zapis spotykany w HTML:
<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=ISO-8859-2">
ISO-8859-2 a UTF-8
Obecnie na stronach internetowych najczęściej stosuje się UTF-8, ponieważ obsługuje znaki z wielu języków jednocześnie i jest standardem we współczesnym WWW. ISO-8859-2 jest kodowaniem starszym, ale nadal może pojawiać się w starszych dokumentach i pytaniach egzaminacyjnych.
Najważniejsze do zapamiętania
- ISO-8859-2 służy do poprawnego wyświetlania znaków języków środkowoeuropejskich.
- W kontekście Polski chodzi o litery: ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż.
- Kodowanie powinno być zgodne z faktycznym zapisem pliku.
- W nowych projektach najczęściej wybiera się UTF-8.