Klucz główny w SQL
Słownik kwalifikacji INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Co to jest klucz główny?
Klucz główny (PRIMARY KEY) to kolumna lub zestaw kolumn, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli bazy danych. Dzięki niemu można bezbłędnie odwołać się do konkretnego wiersza, np. konkretnego użytkownika, produktu albo zamówienia.

Najważniejsze cechy klucza głównego
Wartość klucza głównego:
- musi być unikalna — dwa rekordy nie mogą mieć tej samej wartości klucza głównego,
- nie może być NULL — każdy rekord musi mieć określoną wartość identyfikującą,
- może być typu liczbowego, tekstowego lub innego, zależnie od projektu bazy,
- jest często wykorzystywana do tworzenia relacji między tabelami.
Klucz główny nie służy do szyfrowania danych. Jego zadaniem jest identyfikacja rekordów i zapewnienie spójności danych.
Przykład
CREATE TABLE uczniowie (
id INT PRIMARY KEY,
imie VARCHAR(50),
nazwisko VARCHAR(50)
);
W tym przykładzie kolumna id jest kluczem głównym. Oznacza to, że każdy uczeń musi mieć inną wartość id i wartość ta nie może być pusta.
Klucz główny z AUTO_INCREMENT
Często klucz główny jest liczbą generowaną automatycznie:
CREATE TABLE produkty (
id INT AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY,
nazwa VARCHAR(100)
);
Nie jest to jednak obowiązkowe. Klucz główny może być także np. kodem tekstowym, jeśli gwarantuje unikalność.
Na egzaminie
Jeśli pytanie dotyczy wartości atrybutu pełniącego rolę klucza głównego, najważniejsza odpowiedź brzmi: musi być unikalna i nie może przyjmować wartości NULL.