Klucz podstawowy w SQL
Słownik kwalifikacji INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Klucz podstawowy (PRIMARY KEY) to kolumna lub zestaw kolumn, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli. Najczęściej jest to kolumna id.
W tabeli Lekarze kolumna id identyfikuje konkretnego lekarza. Dlatego przy łączeniu danych z tabelą Pacjenci porównuje się ją z kluczem obcym Pacjenci.Lekarze_id.
Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id
Cechy klucza podstawowego
- musi być unikalny,
- nie powinien mieć wartości
NULL, - jednoznacznie wskazuje jeden rekord,
- często jest automatycznie numerowany, np. przez
AUTO_INCREMENT.
Przykład
CREATE TABLE Lekarze (
id INT PRIMARY KEY,
imie TEXT,
nazwisko TEXT
);
Przykładowe dane:
id | imie | nazwisko
1 | Jan | Nowak
2 | Ewa | Kowal
Każdy lekarz ma inne id, więc można bezbłędnie wskazać konkretny rekord.
Różnica względem klucza obcego
Klucz podstawowy znajduje się w tabeli, która przechowuje dane główne, np. Lekarze.id. Klucz obcy znajduje się w tabeli powiązanej, np. Pacjenci.Lekarze_id, i wskazuje na rekord z tabeli głównej.