Klucz podstawowy w SQL

Klucz podstawowy to kolumna lub zestaw kolumn, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli bazy danych. W pytaniach egzaminacyjnych sformułowanie „element jednoznacznie identyfikujący rekord” najczęściej oznacza właśnie primary key.

Najważniejsze cechy klucza podstawowego

Klucz podstawowy:
- musi mieć wartości unikalne w obrębie tabeli,
- nie może przyjmować wartości NULL,
- w jednej tabeli może istnieć tylko jeden klucz podstawowy,
- może składać się z jednej kolumny lub z kilku kolumn — wtedy mówimy o kluczu złożonym.

Najczęściej kluczem podstawowym jest kolumna typu liczbowego, np. id, często połączona z automatycznym zwiększaniem wartości, np. AUTO_INCREMENT w MySQL.

Przykład klucza podstawowego

CREATE TABLE uczniowie (
    id INT PRIMARY KEY AUTO_INCREMENT,
    imie VARCHAR(50),
    nazwisko VARCHAR(50)
);

W tym przykładzie kolumna id jest kluczem podstawowym, ponieważ jednoznacznie identyfikuje każdego ucznia.

Klucz złożony

Klucz podstawowy może składać się z kilku kolumn:

CREATE TABLE oceny (
    id_ucznia INT,
    id_przedmiotu INT,
    ocena INT,
    PRIMARY KEY (id_ucznia, id_przedmiotu)
);

Tutaj pojedyncza kolumna nie musi być unikalna, ale para id_ucznia i id_przedmiotu razem tworzy unikalny identyfikator rekordu.

Klucz podstawowy a klucz obcy

Klucz podstawowy identyfikuje rekord w swojej tabeli. Klucz obcy służy do tworzenia relacji z inną tabelą i zwykle wskazuje na jej klucz podstawowy.