Model centralnego wydawcy to model replikacji bazy danych, w którym jedno centralne źródło danych udostępnia dane wielu innym serwerom. Serwery odbierające dane nazywa się zwykle subskrybentami.
W takim układzie dane są publikowane z jednego miejsca i rozsyłane do wielu odbiorców. Na schemacie najczęściej widać jeden serwer po lewej stronie oraz kilka serwerów po prawej stronie, do których prowadzą strzałki.
Role w replikacji
- Wydawca – serwer, który udostępnia dane do replikacji.
- Dystrybutor – serwer lub usługa pośrednicząca w przekazywaniu danych.
- Subskrybent – serwer, który odbiera replikowane dane.
W pytaniach egzaminacyjnych model centralnego wydawcy można rozpoznać po tym, że dane wychodzą z jednego centralnego punktu do wielu subskrybentów.
Zastosowania
Model centralnego wydawcy stosuje się np. wtedy, gdy jedna główna baza danych ma zasilać kilka kopii pomocniczych, np. w oddziałach firmy, systemach raportowych lub serwerach odczytowych.
Różnica względem innych modeli
- Centralny wydawca – jeden serwer publikuje dane do wielu odbiorców.
- Centralny subskrybent – wiele serwerów przesyła dane do jednego centralnego odbiorcy.
- Model równorzędny – serwery mogą wymieniać dane między sobą na podobnych prawach.
- Model rozproszony – dane są przechowywane i przetwarzane w wielu lokalizacjach bez jednego prostego centrum.
Na egzaminie INF.03 poprawną odpowiedzią dla schematu z jednym źródłem i wieloma subskrybentami jest zwykle model centralnego wydawcy.