Normalizacja dźwięku
Słownik kwalifikacji INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Co to jest normalizacja dźwięku?
Normalizacja dźwięku to operacja zmiany poziomu głośności nagrania tak, aby osiągnęło ono ustalony poziom odniesienia. Najczęściej polega na znalezieniu najgłośniejszego fragmentu lub próbki i proporcjonalnym zwiększeniu albo zmniejszeniu poziomu całego sygnału.
Ważne: normalizacja nie oznacza automatycznie, że dźwięk zawsze zostanie podbity do absolutnego maksimum skali. Użytkownik lub program może ustawić wartość docelową, np. -1 dB, -3 dB albo inną bezpieczną granicę.
Normalizacja szczytowa
Najczęściej spotykana jest normalizacja szczytowa. Program wyszukuje najwyższy poziom sygnału, a następnie zmienia głośność całego nagrania tak, aby ten najwyższy punkt osiągnął zadaną wartość.
Przykład:
- najgłośniejszy fragment ma poziom -6 dB,
- wartość docelowa to -1 dB,
- całe nagranie zostaje wzmocnione o 5 dB.
Czego normalizacja nie robi?
Normalizacja nie wyrównuje szczegółowo dynamiki nagrania, czyli nie sprawia, że ciche i głośne fragmenty stają się podobnie głośne. Do tego służy raczej kompresja dynamiki.
Typowy błąd egzaminacyjny
Nieprawidłowe jest stwierdzenie, że jeśli najgłośniejszy element osiąga połowę skali, to wszystko zawsze zostanie zwiększone razy dwa, aby dojść do maksimum. Normalizacja zależy od ustawionej wartości docelowej i nie musi prowadzić do maksymalnego poziomu skali.