Programowanie obiektowe

Słownik kwalifikacji INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

Co to jest programowanie obiektowe?

Programowanie obiektowe (ang. OOP – Object-Oriented Programming) to paradygmat programowania, w którym program buduje się z obiektów. Obiekt łączy w sobie:

  • dane – czyli pola, właściwości, atrybuty,
  • metody – czyli funkcje operujące na tych danych.

W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze skojarzenie brzmi: obiekty = dane + metody.

Obiekt i klasa

Obiekt jest konkretnym egzemplarzem utworzonym na podstawie klasy. Klasa działa jak szablon opisujący, jakie dane i metody będą miały jej obiekty.

Przykład w JavaScript:

class Uczen {
  constructor(imie) {
    this.imie = imie;
  }

  przedstawSie() {
    return "Mam na imię " + this.imie;
  }
}

const uczen1 = new Uczen("Anna");
console.log(uczen1.przedstawSie());

W tym przykładzie Uczen to klasa, a uczen1 to obiekt. Pole imie przechowuje dane, a metoda przedstawSie() wykonuje operację na tych danych.

Najważniejsze cechy OOP

Do podstawowych cech programowania obiektowego należą:

  • hermetyzacja – ukrywanie szczegółów działania obiektu,
  • dziedziczenie – tworzenie nowych klas na podstawie istniejących,
  • polimorfizm – możliwość używania tej samej metody w różnych formach,
  • abstrakcja – skupienie się na istotnych cechach obiektu.

Na egzaminie

Jeżeli w pytaniu pojawia się opis: „program składa się z obiektów łączących dane i metody”, poprawna odpowiedź to programowanie obiektowe albo paradygmat obiektowy.