Projektowanie relacyjnej bazy danych polega na zaplanowaniu struktury tabel, pól, kluczy oraz powiązań między tabelami tak, aby dane były przechowywane poprawnie, bez zbędnych powtórzeń i z zachowaniem integralności.
W pytaniach egzaminacyjnych ważna jest kolejność działań. Typowa sekwencja faz projektowania relacyjnej bazy danych to:
- Określenie zbioru danych
- Selekcja danych
- Określenie kluczy podstawowych tabel
- Określenie relacji między tabelami
1. Określenie zbioru danych
Na początku ustala się, jakie informacje mają być przechowywane w bazie. Przykładowo dla biblioteki mogą to być dane o książkach, czytelnikach, wypożyczeniach i autorach.
2. Selekcja danych
Następnie wybiera się dane istotne dla systemu, a pomija informacje zbędne. Celem jest ograniczenie bazy do danych potrzebnych do realizacji wymagań.
3. Określenie kluczy podstawowych
Dla każdej tabeli należy wskazać klucz podstawowy, czyli pole lub zestaw pól jednoznacznie identyfikujących rekord. Przykład: id_ksiazki, id_czytelnika.
4. Określenie relacji
Na końcu ustala się powiązania między tabelami, np. jeden czytelnik może mieć wiele wypożyczeń. Relacje zwykle realizuje się za pomocą kluczy obcych.
Przykład
W bazie biblioteki tabela czytelnicy może mieć klucz główny id_czytelnika, a tabela wypozyczenia może zawierać klucz obcy id_czytelnika, który wskazuje, kto wypożyczył książkę.
Do zapamiętania
Poprawna kolejność to: zbiór danych → selekcja → klucze podstawowe → relacje.