Pytania pomocnicze - INF.03

Tablica indeksowana używa indeksów liczbowych, np. `0`, `1`, `2`. Tablica asocjacyjna używa nazwanych kluczy, np. `"Anna" => 35`.

Używa się operatora `=>`. Przykład: `"Anna" => 35`.

Operator `=` służy do przypisywania wartości zmiennej. W tablicy asocjacyjnej para klucz-wartość musi być zapisana operatorem `=>`.

Należy podać nazwę tablicy i klucz w nawiasach kwadratowych, np. `$wiek["Anna"]`.

Nie. Wartości mogą być tekstami, liczbami, wartościami logicznymi, zmiennymi, obiektami lub innymi tablicami.

Tak. Można użyć krótszej składni z nawiasami kwadratowymi, np. `$wiek = ["Anna" => 35];`.

Kodowanie znaków określa, jak przeglądarka ma interpretować bajty zapisane w pliku. Dzięki temu litery, np. polskie znaki, wyświetlają się poprawnie.

ISO-8859-2 obsługuje polskie znaki diakrytyczne, takie jak ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź i ż.

ISO-8859-2 jest starszym kodowaniem przeznaczonym m.in. dla języków Europy Środkowej. UTF-8 jest nowsze, uniwersalne i obsługuje znaki z wielu języków świata.

Kodowanie można zadeklarować w sekcji head za pomocą elementu meta, np. <meta charset="UTF-8"> albo <meta charset="ISO-8859-2">.

Przeglądarka może błędnie odczytać znaki. Najczęstszym objawem są niepoprawnie wyświetlane polskie litery.

Nie. Znaki zarezerwowane HTML, takie jak <, > lub &, zapisuje się zwykle za pomocą encji HTML, np. &lt;, &gt; i &amp;.

Silne hasła utrudniają ataki słownikowe i brute force. Powinny być długie, trudne do odgadnięcia i różne dla różnych kont.

Zapora kontroluje ruch sieciowy i może blokować dostęp do portów bazy danych. Pozwala ograniczyć połączenia tylko do zaufanych adresów IP lub sieci.

Otwarte porty mogą być wykrywane przez skanery i wykorzystywane do ataków. Ograniczenie dostępu zmniejsza powierzchnię ataku.

Defragmentacja porządkuje rozmieszczenie danych na dysku i może wpływać na wydajność. Nie chroni kont, haseł, portów ani komunikacji sieciowej.

Administrator powinien zarządzać kontami, hasłami, uprawnieniami, kopiami zapasowymi, aktualizacjami i monitorowaniem logów. Ważne jest także ograniczanie dostępu do serwera.

Działanie konserwacyjne, np. defragmentacja, dotyczy utrzymania sprawności lub wydajności systemu. Zabezpieczenie ma chronić przed nieautoryzowanym dostępem, utratą danych lub atakiem.

Podstawowa składnia to `function nazwaFunkcji(argumenty) { instrukcje; }`. Słowo kluczowe `function` jest wymagane w klasycznej deklaracji funkcji.

JavaScript jest językiem dynamicznie typowanym, więc typ wartości jest ustalany w czasie działania programu. Funkcja może zwrócić dowolny typ danych albo nie zwrócić nic.

Deklaracja tworzy funkcję i opisuje, co ma ona robić. Wywołanie, np. `nazwaFunkcji()`, uruchamia kod zapisany wewnątrz funkcji.

Argumenty pozwalają przekazać dane do funkcji. Dzięki nim ta sama funkcja może działać na różnych wartościach.

Instrukcja `return` kończy działanie funkcji i zwraca wynik do miejsca jej wywołania. Jeśli jej nie ma, funkcja domyślnie zwraca `undefined`.

Brakuje w nim słowa kluczowego `function`. Taki zapis nie jest poprawną klasyczną składnią deklaracji funkcji w JavaScript.

Funkcja `trim()` usuwa białe znaki lub wskazane znaki z początku i końca tekstu. Zwraca oczyszczony ciąg znaków.

Nie. `trim()` działa tylko na początku i końcu tekstu, więc spacje lub inne znaki w środku pozostają bez zmian.

Domyślnie usuwa m.in. spacje, tabulatory, znaki nowej linii, powroty karetki, znak pusty oraz pionowy tabulator.

`trim()` zwraca tekst po usunięciu znaków z jego końców. `strlen()` zwraca liczbę znaków/bajtów w tekście, czyli jego długość.

Do usuwania znaków tylko z początku służy `ltrim()`, a tylko z końca `rtrim()`.

Ponieważ użytkownicy mogą przypadkowo wpisać spacje lub znaki nowej linii na początku albo końcu danych. `trim()` pozwala oczyścić takie dane przed walidacją lub zapisem.

Instrukcja `switch` pozwala wykonać różne fragmenty kodu zależnie od wartości jednego wyrażenia. Jest wygodna, gdy istnieje wiele możliwych przypadków.

Obowiązkowy jest nagłówek `switch(wyrażenie)`, ponieważ określa wartość, która będzie sprawdzana. Bez niego instrukcja `switch` nie ma sensu składniowego.

Nie. `default` jest opcjonalny i wykonuje się tylko wtedy, gdy żaden `case` nie pasuje do wartości wyrażenia.

Nie. `break` nie jest wymagany składniowo, ale zwykle się go stosuje, aby zakończyć wykonywanie danego przypadku i nie przechodzić do kolejnych.

PHP będzie wykonywać kolejne instrukcje z następnych przypadków, aż napotka `break` albo koniec bloku `switch`. Takie zachowanie nazywa się fall-through.

Nie. Liczba instrukcji `case` nie musi wynosić co najmniej dwóch. W praktyce zwykle jest ich kilka, ale nie jest to warunek obowiązkowy.

Warto użyć `switch`, gdy porównuje się jedną zmienną lub jedno wyrażenie z wieloma konkretnymi wartościami. Kod jest wtedy często czytelniejszy niż długa seria `if ... elseif`.

Polecenie `REVOKE` służy do odbierania użytkownikowi określonych uprawnień do bazy, tabeli lub innego obiektu bazy danych.

`GRANT` przydziela użytkownikowi uprawnienia, natomiast `REVOKE` je odbiera. Oba polecenia należą do grupy DCL.

Uprawnienie `DELETE` pozwala usuwać rekordy z tabeli. Nie oznacza usuwania całej tabeli — do tego służy polecenie `DROP TABLE`.

Uprawnienie `UPDATE` pozwala modyfikować istniejące rekordy w tabeli. Nie służy do dodawania nowych rekordów.

Za dodawanie nowych rekordów odpowiada uprawnienie `INSERT`. Nie należy go mylić z `UPDATE`, które zmienia już istniejące dane.

Oznacza konto użytkownika `tkowal`, które może łączyć się z serwerem MySQL z hosta `localhost`, czyli z tej samej maszyny.

Nie. `REVOKE` odbiera uprawnienia, ale nie usuwa konta użytkownika. Do usunięcia użytkownika służy `DROP USER`.

Podstawowa kolejność to: host, nazwa użytkownika, hasło użytkownika, nazwa bazy danych. Przykład: new mysqli('localhost', 'root', '', 'baza').

Pierwszy parametr oznacza lokalizację serwera bazy danych, najczęściej `localhost`, gdy baza działa na tym samym serwerze co skrypt PHP.

Drugi parametr to nazwa użytkownika MySQL, na którego konto PHP próbuje zalogować się do serwera bazy danych.

Trzeci parametr to hasło użytkownika MySQL. Jeśli użytkownik nie ma hasła, często podaje się pusty ciąg znaków `''`.

Czwarty parametr to nazwa bazy danych, z którą aplikacja ma się połączyć po zalogowaniu do serwera MySQL.

`new mysqli()` używa stylu obiektowego, a `mysqli_connect()` stylu proceduralnego. Oba sposoby służą do nawiązania połączenia z MySQL i mają podobną kolejność podstawowych parametrów.

W stylu obiektowym można użyć właściwości `$conn->connect_error`. Jeśli zawiera komunikat błędu, połączenie się nie powiodło.

Maska wprowadzania określa format danych, które użytkownik może wpisać do pola. Może wymuszać np. wpisanie samych cyfr, liter albo danych w konkretnym układzie.

Maska ogranicza format wpisywanych znaków, np. pięć cyfr. Reguła sprawdzania poprawności weryfikuje warunek logiczny, np. wartość większą od zera.

Symbolem wymaganej cyfry jest `0`. Przykład `00000` oznacza konieczność wpisania dokładnie pięciu cyfr.

Nie. Wartość domyślna tylko automatycznie wpisuje początkową wartość pola, ale nie wymusza formatu danych wprowadzanych przez użytkownika.

Nie. Format wpływa głównie na sposób wyświetlania danych, natomiast maska wprowadzania kontroluje sposób ich wpisywania.

Maski warto używać dla danych o ustalonym schemacie, np. kodu pocztowego, numeru telefonu, numeru PESEL lub identyfikatora złożonego z cyfr.

Atrybut `action` wskazuje adres, do którego zostaną wysłane dane formularza, np. `skrypt.php`.

Atrybut `method` określa sposób przesyłania danych, np. `get` albo `post`. Nazwę pliku obsługującego formularz podaje się w atrybucie `action`.

Przycisk wysyłający formularz można utworzyć za pomocą `<input type="submit">`.

Napis na przycisku typu `submit` ustawia się atrybutem `value`, np. `<input type="submit" value="WYŚLIJ">`.

`submit` wysyła formularz, natomiast `reset` przywraca pola formularza do wartości początkowych i nie wysyła danych.

Domyślnie formularz używa metody `GET`, jeśli atrybut `method` nie został określony.

Może wyglądać tak: `<form action="skrypt.php"><input type="submit" value="WYŚLIJ"></form>`.