Relacja jeden do jednego

Co to jest relacja jeden do jednego?

Relacja jeden do jednego oznacza, że jednemu rekordowi z pierwszej tabeli odpowiada najwyżej jeden rekord z drugiej tabeli i odwrotnie. W skrócie zapisuje się ją jako 1:1.

W pytaniach egzaminacyjnych ważna jest zasada: jeśli dwie tabele są połączone przez ich klucze główne, powstaje relacja jeden do jednego, ponieważ klucz główny jest unikalny w każdej tabeli. Nie może więc wskazywać wielu rekordów.

Przykład

Tabela osoby:

CREATE TABLE osoby (
  id INT PRIMARY KEY,
  imie VARCHAR(50)
);

Tabela paszporty:

CREATE TABLE paszporty (
  id INT PRIMARY KEY,
  numer VARCHAR(20),
  FOREIGN KEY (id) REFERENCES osoby(id)
);

W tym przykładzie paszporty.id jest jednocześnie kluczem głównym i kluczem obcym wskazującym na osoby.id. Oznacza to, że jedna osoba może mieć jeden przypisany rekord paszportu, a jeden paszport należy do jednej osoby.

Kiedy stosuje się relację 1:1?

Relację jeden do jednego stosuje się m.in. wtedy, gdy:

• część danych jest opcjonalna,
• chcemy oddzielić dane wrażliwe od podstawowych,
• tabela byłaby zbyt szeroka,
• różne grupy danych mają inne uprawnienia dostępu.

Do zapamiętania

Połączenie tabel przez klucze główne wskazuje na relację jeden do jednego, ponieważ wartości kluczy głównych są unikalne.