Relacje między tabelami

Słownik kwalifikacji INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych

Relacja między tabelami określa, w jaki sposób rekordy jednej tabeli są powiązane z rekordami drugiej tabeli. W bazach relacyjnych relacje tworzy się najczęściej za pomocą kluczy głównych i kluczy obcych.

Podstawowe typy relacji

  • Jeden do jednego (1:1) – jednemu rekordowi z tabeli A odpowiada dokładnie jeden rekord z tabeli B.
  • Jeden do wielu (1:N) – jeden rekord z tabeli A może być powiązany z wieloma rekordami z tabeli B.
  • Wiele do jednego (N:1) – wiele rekordów z tabeli A wskazuje na jeden rekord z tabeli B.
  • Wiele do wielu (N:M) – wiele rekordów z tabeli A może być powiązanych z wieloma rekordami z tabeli B.

Relacja wiele do wielu

Relacji wiele do wielu nie tworzy się bezpośrednio między dwiema tabelami. Stosuje się dodatkową tabelę pośrednią, zwaną też tabelą łączącą.

Przykład:

  • Uczen może mieć wielu Nauczycieli,
  • Nauczyciel może uczyć wielu Uczniów,
  • dlatego potrzebna jest tabela pośrednia, np. Przedmiot, Uczen_Nauczyciel lub Lekcja.

Tabela pośrednia zawiera zwykle klucze obce wskazujące na obie tabele główne.

Jak rozpoznać na diagramie?

Jeśli między dwiema tabelami znajduje się trzecia tabela, która zawiera identyfikatory obu tabel, to najczęściej oznacza to relację wiele do wielu między tabelami skrajnymi.

W pytaniu Tabela2 zawiera ID_Ucznia oraz ID_Nauczyciela, więc łączy Tabela1 i Tabela3. Relacja między Tabela1 a Tabela3 to wiele do wielu.