Co to jest wysokość dźwięku?
Wysokość dźwięku to cecha wrażeniowa, dzięki której odbieramy dźwięk jako niski albo wysoki. Zależy przede wszystkim od częstotliwości drgań fali akustycznej, czyli od liczby drgań wykonywanych w ciągu jednej sekundy.
Częstotliwość oznacza się symbolem f i mierzy w hercach (Hz). Jeden herc oznacza jedno drganie na sekundę.
Zależność wysokości od częstotliwości
- im większa częstotliwość, tym dźwięk jest odbierany jako wyższy,
- im mniejsza częstotliwość, tym dźwięk jest odbierany jako niższy.
Przykład:
- 100 Hz — dźwięk niski,
- 440 Hz — dźwięk wyższy, np. dźwięk A stosowany do strojenia instrumentów,
- 2000 Hz — dźwięk bardzo wysoki.
Czego nie należy mylić z wysokością dźwięku?
W pytaniach egzaminacyjnych często pojawiają się odpowiedzi mylące wysokość dźwięku z innymi cechami:
- intensywność wzbudzenia drgań wpływa głównie na głośność, a nie na wysokość,
- czas trwania drgań wpływa na długość dźwięku,
- metoda pobudzenia drgań może wpływać na barwę dźwięku, ale nie jest podstawowym czynnikiem określającym jego wysokość.
Najważniejsze do zapamiętania
Wysokość dźwięku zależy od częstotliwości fali akustycznej. Dlatego poprawną odpowiedzią na pytanie „Co wpływa na wysokość dźwięku?” jest: częstotliwość drgań fali akustycznej.