Zabezpieczenie serwera bazy danych polega na ograniczeniu możliwości nieautoryzowanego dostępu do danych, kont użytkowników i usług sieciowych bazy. Celem jest ochrona przed włamaniem, kradzieżą danych, usunięciem tabel lub przejęciem kont administracyjnych.
Podstawowe sposoby zabezpieczenia
Do typowych działań zwiększających bezpieczeństwo należą:
- aktywacja zapory sieciowej — firewall pozwala blokować niepotrzebny ruch sieciowy,
- blokowanie portów bazy danych dla komputerów, które nie powinny mieć dostępu do serwera,
- stosowanie silnych haseł do kont bazodanowych,
- nadawanie minimalnych uprawnień użytkownikom, np. tylko
SELECT, jeśli konto ma wyłącznie odczytywać dane, - regularne aktualizowanie systemu i silnika bazy danych,
- wykonywanie kopii zapasowych,
- ograniczanie dostępu z Internetu, jeśli baza ma być używana tylko lokalnie lub z aplikacji webowej.
Porty bazy danych
Serwery baz danych korzystają z określonych portów, np. MySQL często używa portu 3306, PostgreSQL 5432, a MS SQL Server 1433. Jeśli port jest publicznie dostępny, atakujący może próbować logowania metodą brute force lub wykorzystywać podatności usługi.
Czego nie należy uznawać za zabezpieczenie?
Defragmentacja dysków nie jest metodą ochrony przed hakerami. Może wpływać na organizację danych na nośniku i czas dostępu do plików w klasycznych dyskach HDD, ale nie blokuje ataków, nie wzmacnia haseł, nie ogranicza portów i nie kontroluje uprawnień.
W pytaniach egzaminacyjnych należy więc odróżniać działania administracyjne lub wydajnościowe od rzeczywistych mechanizmów bezpieczeństwa.