ASCII to standard kodowania znaków, w którym każdemu znakowi przypisana jest liczba. Dzięki temu znaki można porównywać i wykonywać na nich proste operacje arytmetyczne.
W pytaniach egzaminacyjnych często pojawiają się zależności między małymi i wielkimi literami alfabetu angielskiego:
- wielkie litery
A-Zmają kody od 65 do 90, - małe litery
a-zmają kody od 97 do 122, - różnica między małą i wielką literą wynosi 32.
Przykład:
'a' == 97
'A' == 65
'a' - 32 == 'A'
Dlatego instrukcja:
znak = znak - 32;
zamienia małą literę alfabetu angielskiego na odpowiadającą jej wielką literę, np. b na B, ale tylko wtedy, gdy wcześniej sprawdzono, że znak rzeczywiście jest małą literą.
Warunek sprawdzający małą literę
if (znak > 96 && znak < 123)
oznacza: znak ma kod większy niż 96 i mniejszy niż 123, czyli mieści się w zakresie 97-122. Jest to zakres małych liter a-z.
Uwaga egzaminacyjna
Kod oparty na ASCII działa poprawnie dla podstawowych liter alfabetu angielskiego. Nie obejmuje polskich znaków, takich jak ą, ę, ł, ponieważ są one kodowane inaczej, np. w Unicode lub UTF-8.