Programowanie obiektowe

Słownik kwalifikacji INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji

Programowanie obiektowe (OOP, ang. Object-Oriented Programming) to paradygmat programowania, w którym program buduje się z obiektów. Obiekt łączy dane, czyli pola lub właściwości, z operacjami wykonywanymi na tych danych, czyli metodami.

Infografika: programowanie obiektowe OOP — klasa jako szablon, obiekt jako egzemplarz, cztery filary (hermetyzacja, dziedziczenie, polimorfizm, abstrakcja) oraz składowe klasy (pola, metody, konstruktor, modyfikatory dostępu)

Najważniejsze cechy OOP

Do podstawowych filarów programowania obiektowego należą:

  • klasy i obiekty - klasa jest wzorcem, a obiekt konkretną instancją klasy,
  • hermetyzacja - ukrywanie szczegółów implementacji i kontrola dostępu do danych,
  • dziedziczenie - tworzenie nowych klas na podstawie już istniejących,
  • polimorfizm - możliwość używania różnych obiektów przez wspólny interfejs.

Dlaczego w pytaniu poprawna jest odpowiedź B?

Dziedziczenie i polimorfizm są szczególnie charakterystyczne dla programowania obiektowego. Dzięki nim można projektować kod bardziej elastyczny, wielokrotnego użytku i łatwiejszy do rozbudowy.

Przykład idei

Klasa Pojazd może mieć klasy pochodne Samochod i Rower. Obie mogą mieć metodę jedz(), ale każda realizuje ją inaczej. To pokazuje dziedziczenie i polimorfizm w praktyce.

Warto zapamiętać

Jeśli w pytaniu pojawiają się pojęcia: klasa, obiekt, dziedziczenie, polimorfizm, hermetyzacja, najczęściej chodzi o programowanie obiektowe.