Programowanie zdarzeniowe to paradygmat, w którym działanie programu zależy od występujących zdarzeń, np. kliknięcia przycisku, wpisania tekstu, odebrania danych z sieci albo upływu czasu.
W takim modelu aplikacja zwykle czeka na zdarzenie, a następnie uruchamia odpowiednią funkcję lub metodę obsługi zdarzenia.
Jak działa programowanie zdarzeniowe?
Typowy schemat działania:
- użytkownik wykonuje akcję, np. klika przycisk,
- system wykrywa zdarzenie,
- uruchamiana jest przypisana procedura obsługi,
- aplikacja reaguje na działanie użytkownika.
Przykład w JavaScript:
document.querySelector("button").addEventListener("click", function () {
console.log("Kliknięto przycisk");
});
W tym przykładzie kod nie wykonuje się od razu. Funkcja zostanie uruchomiona dopiero wtedy, gdy wystąpi zdarzenie click.
Programowanie zdarzeniowe a obiektowe
Programowanie zdarzeniowe nie jest tym samym co programowanie obiektowe. Może jednak być z nim łączone.
W aplikacji obiektowej główną rolę pełnią obiekty, czyli instancje klas, które mają dane i metody. W aplikacji zdarzeniowej główny nacisk jest położony na reakcję na zdarzenia.
Przykładowo aplikacja okienkowa może być jednocześnie:
- obiektowa, bo składa się z obiektów klas,
- zdarzeniowa, bo reaguje na kliknięcia, wpisywanie tekstu i inne akcje użytkownika.
W kontekście egzaminu
Opis „pętla dyspozytora, która w zależności od zdarzenia wywoła właściwą funkcję” odnosi się bardziej do programowania zdarzeniowego niż do podstawowej definicji aplikacji obiektowej.