Schemat blokowy

Słownik kwalifikacji INF.04 - Projektowanie, programowanie i testowanie aplikacji

Schemat blokowy to graficzny zapis algorytmu. Pokazuje kolejność wykonywania instrukcji za pomocą figur geometrycznych i strzałek. Jest często używany na egzaminach zawodowych do przedstawiania działania programu bez używania konkretnego języka programowania.

Najważniejsze elementy

  • Prostokąt — instrukcja lub operacja, np. numer = 2, numer += 2.
  • Romb — warunek logiczny, np. numer != 10.
  • Strzałki — kierunek wykonywania algorytmu.
  • Rozgałęzienie T/N — decyzja: T oznacza prawdę, N oznacza fałsz.

Rozpoznawanie pętli w schemacie

Pętla występuje wtedy, gdy po wykonaniu pewnych instrukcji strzałka wraca do wcześniejszego warunku lub wcześniejszego kroku. Oznacza to, że fragment algorytmu może wykonać się wielokrotnie.

Przykład działania:

numer = 2
sprawdź: numer != 10
jeśli tak: numer += 2 i wróć do warunku
jeśli nie: zakończ

Taki schemat odpowiada pętli z warunkiem sprawdzanym przed wykonaniem instrukcji, czyli np. pętli while w Javie.

Znaczenie na egzaminie

Na podstawie schematu blokowego trzeba umieć określić:
- jakie instrukcje są wykonywane,
- jaki warunek steruje działaniem algorytmu,
- czy występuje instrukcja warunkowa, czy pętla,
- kiedy algorytm się kończy.

W pytaniu egzaminacyjnym strzałka powrotna do warunku numer != 10 wskazuje, że algorytm należy zaimplementować jako pętlę, a nie jako pojedynczą instrukcję if.