Testy niefunkcjonalne sprawdzają cechy aplikacji, które nie opisują bezpośrednio konkretnych funkcji, ale wpływają na jakość działania systemu. Odpowiadają na pytanie: jak dobrze działa aplikacja, a nie tylko co robi.
Przykłady testów niefunkcjonalnych
Do testów niefunkcjonalnych zalicza się między innymi:
- testy wydajnościowe - sprawdzają szybkość działania aplikacji i czas odpowiedzi,
- testy obciążeniowe - badają zachowanie systemu przy dużej liczbie użytkowników,
- testy bezpieczeństwa - wykrywają podatności i ryzyka ataków,
- testy użyteczności - oceniają wygodę korzystania z aplikacji,
- testy niezawodności - sprawdzają stabilność działania systemu,
- testy kompatybilności - weryfikują działanie w różnych środowiskach, np. przeglądarkach.
Różnica względem testów funkcjonalnych
Test funkcjonalny sprawdza, czy dana funkcja działa poprawnie, np. czy formularz rejestracji tworzy konto użytkownika. Test niefunkcjonalny może sprawdzić, czy ten formularz działa szybko, bezpiecznie i stabilnie przy wielu użytkownikach.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych warto odróżniać testy funkcjonalne od niefunkcjonalnych. Ocena poprawności wyświetlanych elementów może być testem funkcjonalnym UI. Natomiast bezpieczeństwo, wydajność i poziom optymalizacji kodu zwykle dotyczą jakości technicznej aplikacji, czyli obszaru testów niefunkcjonalnych.