Czym są azymut i elewacja anteny satelitarnej?
Do poprawnego ustawienia anteny satelitarnej trzeba znać dwa podstawowe kąty: azymut i elewację. To one określają kierunek, w którym czasza ma być skierowana.
Azymut
Azymut to kąt ustawienia anteny w płaszczyźnie poziomej. Mierzy się go względem kierunku północnego zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W praktyce mówi, jak bardzo obrócić antenę w lewo lub w prawo.
Przykład:
- 90° oznacza kierunek wschodni,
- 180° oznacza kierunek południowy.
Elewacja
Elewacja to kąt podniesienia anteny ponad horyzont. Określa, jak wysoko należy unieść czaszę.
Przykład:
- mała elewacja oznacza, że antena jest ustawiona nisko nad horyzontem,
- większa elewacja oznacza silniejsze uniesienie czaszy do góry.
Dlaczego te parametry są niezbędne?
Satelity telekomunikacyjne znajdują się na orbicie geostacjonarnej, dlatego z danej lokalizacji na Ziemi są widoczne pod określonym kątem. Aby odebrać sygnał, antena musi być ustawiona dokładnie w kierunku satelity.
Do wyznaczenia ustawienia wykorzystuje się:
- azymut dla satelity,
- kąt elewacji dla satelity,
- szerokość geograficzną lokalizacji anteny.
W pytaniach egzaminacyjnych często sprawdza się rozróżnienie, które dane są konieczne do pozycjonowania anteny, a które nie muszą być podawane w danym zestawie informacji.
Znaczenie praktyczne
Podczas montażu instalator:
- ustawia wstępnie azymut,
- ustawia elewację według skali uchwytu,
- następnie wykonuje dokładną korektę na podstawie poziomu i jakości sygnału.
Nawet niewielki błąd ustawienia może spowodować:
- brak odbioru,
- niestabilny sygnał,
- pogorszenie jakości transmisji.
Co warto zapamiętać?
Najważniejsze
- azymut = obrót anteny w poziomie,
- elewacja = uniesienie anteny w pionie,
- oba kąty są podstawą prawidłowego ustawienia anteny satelitarnej.
Bez poprawnego wyznaczenia tych parametrów nie da się skutecznie spozycjonować anteny na wybranego satelitę.