Co oznacza DVB-C?
DVB-C to standard cyfrowej telewizji kablowej. Skrót pochodzi od angielskiego Digital Video Broadcasting - Cable. Oznacza system przesyłania sygnału telewizyjnego w sieciach kablowych, a nie drogą naziemną ani satelitarną.
Gdzie stosuje się DVB-C?
Standard DVB-C jest używany w:
- sieciach telewizji kablowej,
- instalacjach zbiorczych współpracujących z operatorem kablowym,
- odbiornikach TV i dekoderach przystosowanych do odbioru kablówki cyfrowej.
Abonent odbiera sygnał przez przewód koncentryczny doprowadzony z sieci operatora.
Czym DVB-C różni się od innych standardów?
Najczęściej porównuje się go z:
- DVB-T / DVB-T2 - telewizja naziemna,
- DVB-S / DVB-S2 - telewizja satelitarna.
Podstawowa różnica dotyczy medium transmisyjnego:
- DVB-C - kabel,
- DVB-T/T2 - nadajnik naziemny i antena odbiorcza,
- DVB-S/S2 - satelita i antena satelitarna.
Co warto zapamiętać na egzamin?
- Litera C w DVB-C oznacza Cable.
- DVB-C to standard telewizji kablowej.
- Nie należy mylić go z:
- DVB-T - naziemną,
- DVB-S - satelitarną.
Przykład skojarzenia
Prosty sposób zapamiętania:
- C = Cable = kablowa
- T = Terrestrial = naziemna
- S = Satellite = satelitarna
Podsumowanie
Jeżeli w pytaniu pojawia się skrót DVB-C, poprawna odpowiedź to telewizja kablowa. Jest to standard cyfrowej transmisji sygnału TV przeznaczony do pracy w sieciach kablowych.