Pasmo UHF w telewizji naziemnej

Słownik kwalifikacji INF.05 - Montaż i eksploatacja instalacji wewnątrzbudynkowych telewizji satelitarnej, kablowej i naziemnej

Czym jest pasmo UHF w telewizji naziemnej?

Pasmo UHF (Ultra High Frequency) to zakres częstotliwości wykorzystywany między innymi do emisji naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T/DVB-T2. W instalacjach telewizyjnych jest to podstawowe pasmo odbioru większości multipleksów telewizji naziemnej.

W pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się zakres 474–794 MHz, czyli część pasma UHF używana do transmisji telewizyjnych. Najwyższe kanały tego zakresu są szczególnie narażone na zakłócenia od innych systemów radiowych pracujących w sąsiednich pasmach.

Cechy pasma UHF

  • umożliwia transmisję wielu kanałów telewizyjnych,
  • dobrze nadaje się do odbioru antenami kierunkowymi,
  • jest podatne na zakłócenia przy złym ekranowaniu instalacji,
  • wymaga poprawnego doboru anten, wzmacniaczy i filtrów.

Znaczenie w praktyce instalatora

Instalator powinien wiedzieć, że nie każdy problem z odbiorem wynika ze zbyt słabego sygnału. W paśmie UHF częstą przyczyną kłopotów są:
- przesterowanie wzmacniacza,
- zakłócenia od LTE/5G,
- słabe ekranowanie przewodów i złączy,
- nieprawidłowy dobór elementów aktywnych.

Na co zwrócić uwagę?

  • zakres pracy anteny musi odpowiadać używanemu pasmu,
  • wzmacniacz nie powinien wzmacniać niepożądanych sygnałów spoza pasma TV,
  • w razie zakłóceń warto stosować filtry ograniczające sygnały niepożądane,
  • pomiary należy wykonywać nie tylko poziomu sygnału, ale też jakości odbioru.

Wniosek

Znajomość pasma UHF jest ważna, bo pozwala poprawnie diagnozować problemy odbioru. Jeśli zakłócenia pojawiają się w najwyższych kanałach tego pasma, należy brać pod uwagę wpływ sygnałów telefonii komórkowej oraz potrzebę zastosowania odpowiednich filtrów.