Co to jest Channel bonding?
Channel bonding to technika stosowana m.in. w standardzie DOCSIS 3.0 / EuroDOCSIS 3.0, polegająca na łączeniu kilku fizycznych kanałów transmisyjnych w jeden kanał logiczny. Dzięki temu modem kablowy może korzystać jednocześnie z wielu kanałów downstream lub upstream, co zwiększa możliwą przepustowość usługi.
W sieciach HFC pojedynczy kanał radiowy ma ograniczoną szerokość pasma i określoną maksymalną przepływność. Channel bonding nie zmienia pojedynczego kanału w „lepszy”, tylko pozwala przesyłać dane równolegle przez kilka kanałów.
Downstream i upstream
Channel bonding może dotyczyć:
- downstream – transmisji od operatora do abonenta,
- upstream – transmisji od abonenta do operatora.
Przykład: jeśli modem wykorzystuje 4 kanały downstream, to dane do abonenta mogą być rozdzielane na te kanały i odbierane jako jedna logiczna transmisja.
Po co stosuje się Channel bonding?
Główne cele to:
- zwiększenie przepustowości łącza,
- lepsze wykorzystanie dostępnego pasma w sieci HFC,
- możliwość oferowania szybszych usług internetowych bez natychmiastowej wymiany całej infrastruktury.
Czego Channel bonding nie oznacza?
Channel bonding nie jest:
- doborem modulacji,
- techniką korekcji błędów,
- metodą zmniejszania opóźnień.
W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze skojarzenie brzmi: Channel bonding = łączenie wielu kanałów upstream lub downstream w jeden kanał logiczny.