dBm

Słownik kwalifikacji INF.06 - Montaż i eksploatacja szerokopasmowych sieci kablowych pozabudynkowych

Co to jest dBm?

dBm to jednostka poziomu mocy odniesiona do 1 mW. Jest często używana w telekomunikacji, radiokomunikacji, sieciach Wi-Fi, sieciach kablowych i pomiarach sygnałów.

Zapis w dBm jest logarytmiczny, dlatego wygodnie opisuje zarówno bardzo małe, jak i duże wartości mocy.

Punkt odniesienia

Podstawowa zależność:

  • 0 dBm = 1 mW
  • 10 dBm = 10 mW
  • 20 dBm = 100 mW
  • 30 dBm = 1000 mW = 1 W

W pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź 30 dBm oznacza więc moc równą 1 W.

Dlaczego używa się dBm?

Jednostka dBm ułatwia obliczenia w torach radiowych, ponieważ zyski i straty można dodawać lub odejmować zamiast mnożyć.

Przykład:
- nadajnik ma moc 20 dBm,
- antena ma zysk 10 dBi,
- kabel powoduje stratę 2 dB.

Poziom EIRP wynosi:

20 dBm + 10 dBi - 2 dB = 28 dBm

Zastosowanie w praktyce

Jednostkę dBm spotyka się przy określaniu:
- mocy nadajników radiowych,
- poziomu sygnału Wi-Fi,
- czułości odbiorników,
- bilansu łącza radiowego,
- limitów prawnych EIRP.

Ważne na egzamin

Nie należy mylić dBm z dB. dB oznacza stosunek dwóch wielkości, a dBm jest bezwzględnym poziomem mocy odniesionym do 1 mW.