EIRP – zastępcza moc promieniowania izotropowego

Słownik kwalifikacji INF.06 - Montaż i eksploatacja szerokopasmowych sieci kablowych pozabudynkowych

Co to jest EIRP?

EIRP (Equivalent Isotropically Radiated Power) to zastępcza moc promieniowania izotropowego, czyli moc, jaką musiałaby wypromieniować idealna antena izotropowa, aby w danym kierunku uzyskać taki sam poziom sygnału jak rzeczywisty nadajnik z anteną.

W praktyce EIRP określa, jak „mocno” urządzenie radiowe promieniuje po uwzględnieniu:
- mocy nadajnika,
- zysku anteny,
- strat w kablach i złączach.

Wzór w decybelach

Najczęściej EIRP oblicza się w dBm:

EIRP [dBm] = P nadajnika [dBm] + zysk anteny [dBi] - straty toru [dB]

Przykład:
- moc nadajnika: 20 dBm,
- zysk anteny: 13 dBi,
- straty kabla: 3 dB.

EIRP = 20 + 13 - 3 = 30 dBm

EIRP w paśmie 5 GHz

Dla urządzeń pracujących w nielicencjonowanym paśmie 5 GHz obowiązują limity dopuszczalnej mocy promieniowanej. W pytaniach egzaminacyjnych dla tego zakresu często przyjmuje się wartość:

30 dBm EIRP, czyli 1 W.

Oznacza to, że suma mocy nadajnika i zysku anteny, po odjęciu strat, nie może przekroczyć 30 dBm.

Znaczenie praktyczne

Przekroczenie dopuszczalnego EIRP może powodować:
- zakłócenia innych systemów radiowych,
- niezgodność instalacji z przepisami,
- problemy podczas kontroli lub odbioru technicznego.

Na egzaminie warto zapamiętać: limit EIRP dla darmowego pasma 5 GHz wynosi 30 dBm.