Miernik mocy optycznej to przyrząd pomiarowy używany w sieciach światłowodowych do pomiaru poziomu mocy sygnału optycznego. Wynik najczęściej podawany jest w dBm, a przy pomiarach porównawczych także w dB.
Jak rozpoznać miernik mocy optycznej po specyfikacji?
Typowe parametry miernika mocy optycznej to:
- długości fal kalibracyjnych, np. 850 nm, 1310 nm, 1550 nm, 1625 nm,
- zakres pomiarowy, np. od +6 dBm do -60 dBm,
- dokładność pomiaru, np. ±0,25 dB,
- typ detektora, np. GaAs lub InGaAs,
- jednostki pomiarowe: dBm i dB,
- adaptery złączy optycznych, np. ST, SC, FC.
Obecność zakresu mocy w dBm oraz długości fal optycznych jest mocną wskazówką, że chodzi właśnie o miernik mocy optycznej.
Do czego służy?
Miernik mocy optycznej wykorzystuje się m.in. do:
- sprawdzania poziomu mocy na wyjściu nadajnika optycznego,
- kontroli mocy docierającej do odbiornika,
- pomiaru tłumienia toru światłowodowego razem ze źródłem światła,
- diagnozowania zbyt dużych strat w złączach, spawach lub kablu.
Różnica względem reflektometru OTDR
Miernik mocy optycznej podaje poziom mocy lub stratę całego toru. Reflektometr OTDR pokazuje natomiast przebieg zdarzeń wzdłuż włókna, np. spawy, złącza, zgięcia i miejsce uszkodzenia. Dlatego specyfikacja z zakresem pomiarowym w dBm i adapterami ST/SC/FC dotyczy miernika mocy optycznej, a nie OTDR.