Pojemność kanału określa maksymalną teoretyczną szybkość transmisji danych, jaką można uzyskać w kanale telekomunikacyjnym przy danej szerokości pasma i określonym poziomie zakłóceń.
Zależność tę opisuje wzór Shannona-Hartleya:
C = B · log₂(1 + S/N)
Gdzie:
- C – pojemność kanału, czyli maksymalna przepustowość,
- B – szerokość pasma kanału,
- S/N – stosunek mocy sygnału do mocy szumu, czyli SNR.
Znaczenie w sieciach HFC
W sieciach HFC kanał transmisyjny ma określoną szerokość pasma, np. kanał telewizyjny lub kanał DOCSIS. Jeżeli szerokość pasma pozostaje taka sama, to zwiększenie przepustowości nie może wynikać z poszerzenia kanału. Trzeba wtedy poprawić jakość transmisji, czyli zwiększyć odstęp sygnału od szumu.
Wyższy SNR pozwala stosować bardziej złożone modulacje, np. wyższe odmiany QAM. Dzięki temu w jednym symbolu można przesłać więcej bitów, ale sygnał staje się bardziej wrażliwy na szumy i zniekształcenia.
Przykład praktyczny
Przejście z niższej modulacji QAM na wyższą zwiększa przepływność w tym samym kanale. Wymaga jednak lepszych parametrów toru transmisyjnego, zwłaszcza:
- większego SNR,
- lepszego MER,
- mniejszej liczby błędów BER,
- ograniczenia zakłóceń i zniekształceń.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli pytanie dotyczy zwiększenia przepustowości w kanale o tej samej szerokości pasma, poprawną odpowiedzią jest zwykle konieczność zwiększenia odstępu sygnału od szumu.