Połączenie rozłączne światłowodowe to połączenie wykonane za pomocą złączy i adapterów, które można wielokrotnie łączyć i rozłączać bez niszczenia włókna. Występuje m.in. w przełącznicach światłowodowych, panelach krosowych, gniazdach abonenckich oraz na końcach patchcordów.
Przykładami złączy są SC, LC, FC i ST. W sieciach szerokopasmowych często spotyka się złącza typu SC/APC, które dzięki skośnemu polerowaniu ferruli ograniczają odbicia sygnału optycznego.
Cechy połączenia rozłącznego
- można je rozpiąć i ponownie połączyć,
- wprowadza tłumienie wtrąceniowe,
- może powodować odbicie sygnału,
- wymaga czystości powierzchni czołowych złączy,
- jest częstym miejscem awarii lub pogorszenia parametrów toru.
Obraz na reflektogramie OTDR
Na reflektogramie OTDR połączenie rozłączne jest zwykle widoczne jako zdarzenie odbiciowe, czyli wyraźny pik. Wynika to z odbicia światła na granicy dwóch powierzchni optycznych. Jeżeli po takim piku sygnał biegnie dalej, oznacza to złącze pośrednie, a nie koniec światłowodu.
Różnica względem spawu
Spaw światłowodowy jest połączeniem nierozłącznym. Na reflektogramie najczęściej powoduje tylko niewielki spadek poziomu, bez dużego piku odbiciowego.