Rozkład mocy sygnału określa, jak energia sygnału jest rozmieszczona w zajmowanym paśmie częstotliwości. W sieciach HFC ma to duże znaczenie przy porównywaniu kanałów analogowych i cyfrowych, ponieważ ich moc nie jest rozłożona tak samo.
Sygnał analogowy
W transmisji analogowej, np. klasycznym kanale telewizji kablowej, duża część mocy skupia się w wyraźnych składowych, szczególnie w okolicy nośnej wizji i fonii. Oznacza to, że pomiar poziomu sygnału odnosi się często do wartości nośnej lub dominującej składowej sygnału.
Sygnał cyfrowy
W transmisji cyfrowej, np. kanałach QAM stosowanych w sieciach kablowych, moc jest rozłożona bardziej równomiernie w całym kanale. Nie występuje jedna silna nośna analogowa, lecz szerokopasmowy sygnał przypominający pod względem widma „blok” energii w danym paśmie.
Znaczenie w HFC
Z tego powodu w systemach HFC stosuje się różne zalecane poziomy dla kanałów analogowych i cyfrowych. Kanał cyfrowy może mieć niższy poziom mierzony niż analogowy, mimo że nadal pracuje poprawnie. Nie wynika to głównie z innego pasma ani samego odstępu od szumów, lecz właśnie z odmiennego rozkładu mocy w widmie sygnału.
Do zapamiętania
- analog: moc skupiona w charakterystycznych składowych nośnych,
- cyfrowy: moc rozłożona szerzej i bardziej równomiernie,
- dlatego poziomy kanałów analogowych i cyfrowych w HFC nie są oceniane identycznie.