Topologia pierścienia to sposób połączenia urządzeń sieciowych, w którym węzły są połączone w zamkniętą pętlę. Każdy węzeł ma zwykle połączenie z dwoma sąsiednimi węzłami.
W uproszczeniu można ją przedstawić tak:
A — B — C — D — A
Zastosowanie
Topologia pierścienia jest stosowana między innymi w sieciach operatorskich, szkieletowych i światłowodowych. W sieciach HFC wykorzystuje się ją do łączenia głównej stacji czołowej z regionalnymi stacjami czołowymi.
Zalety topologii pierścienia
Najważniejszą zaletą jest redundancja, czyli możliwość przesłania sygnału alternatywną drogą. Jeśli nastąpi uszkodzenie jednego odcinka łącza, transmisja może zostać przekierowana w drugą stronę pierścienia.
Dzięki temu topologia pierścienia:
- zwiększa niezawodność sieci,
- ogranicza skutki awarii kabla lub urządzenia,
- jest korzystna w sieciach operatorskich,
- umożliwia lepszą organizację połączeń szkieletowych.
Porównanie z innymi topologiami
W topologii gwiazdy wiele urządzeń łączy się z jednym punktem centralnym. W topologii drzewa struktura jest hierarchiczna. Natomiast topologia pierścienia tworzy zamknięty obwód, co jest szczególnie przydatne tam, gdzie ważna jest ciągłość pracy sieci.
Ważne na egzaminie
Jeżeli pytanie dotyczy połączenia głównej i regionalnych stacji czołowych w sieci HFC, poprawną odpowiedzią jest topologia pierścienia.