Co to jest WDM?
WDM (ang. Wavelength Division Multiplexing) to technika zwielokrotnienia falowego stosowana w sieciach światłowodowych. Polega na przesyłaniu wielu niezależnych sygnałów jednym włóknem światłowodowym, ale na różnych długościach fali, oznaczanych zwykle jako λ1, λ2, λ3 itd.
Zasada działania
W systemie WDM kilka sygnałów optycznych jest łączonych przez multiplekser WDM i przesyłanych wspólnym światłowodem. Po drugiej stronie demultiplekser WDM rozdziela sygnały według długości fali.
Najważniejsze elementy:
- multiplekser WDM - łączy wiele fal optycznych w jeden tor światłowodowy,
- demultiplekser WDM - rozdziela fale optyczne na osobne kanały,
- kanał optyczny - transmisja realizowana na określonej długości fali,
- λ - symbol długości fali optycznej.
Zastosowanie
WDM pozwala zwiększyć przepustowość sieci bez układania dodatkowych włókien. Jest stosowany w sieciach szkieletowych, miejskich, dostępowych oraz w szerokopasmowych sieciach kablowych.
WDM a topologia sieci
Sieć WDM może mieć różne topologie, np. gwiazdy, drzewa, łańcucha lub pierścienia. W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę na sposób połączenia multiplekserów, demultiplekserów i węzłów sieci. Jeśli wiele torów łączy się przez centralny punkt lub centralny układ przełączający, schemat zwykle odpowiada topologii gwiazdy.