Podczas budowy sieci rozległych kable światłowodowe często układa się w kanalizacji teletechnicznej, czyli w rurach, mikrorurach lub kanałach kablowych. Do ich wprowadzania stosuje się metody mechaniczne i pneumatyczne, których zadaniem jest ograniczenie sił rozciągających działających na kabel oraz zmniejszenie ryzyka uszkodzenia włókien.
Metoda tłoczkowa
W metodzie tłoczkowej do końca kabla mocuje się tłoczek ciągowy. Sprężone powietrze z kompresora działa na tłoczek i przesuwa go w rurze, a tłoczek ciągnie za sobą kabel. Na rysunkach egzaminacyjnych tę metodę można rozpoznać po opisach takich jak:
- kompresor,
- głowica pneumatyczna,
- tłoczek ciągowy,
- pończocha kablowa mocująca kabel.
Jeżeli podstawową siłą przesuwającą jest ciśnienie powietrza działające na tłoczek, mówimy o metodzie tłoczkowej bez wspomagania.
Metoda strumieniowa
W metodzie strumieniowej kabel nie jest ciągnięty przez tłoczek. Przesuw kabla wspomaga szybki przepływ powietrza wzdłuż kabla, który zmniejsza tarcie i „unosi” kabel w rurze. Często stosuje się również urządzenie podające lub wdmuchujące kabel.
Wspomaganie
Określenie „ze wspomaganiem” oznacza zastosowanie dodatkowych urządzeń lub mechanizmów ułatwiających przesuw kabla, np. mechanicznego podawania, dodatkowego ciągnięcia lub wspomagania pneumatycznego. W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę, czy na schemacie pokazano tłoczek, sam strumień powietrza, czy dodatkowy układ wspomagający.
Najważniejsza wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli na rysunku widać tłoczek ciągowy połączony z kablem, poprawnym kierunkiem rozpoznania jest metoda tłoczkowa, a nie strumieniowa.