BIND
Słownik kwalifikacji INF.07 - Montaż i konfiguracja lokalnych sieci komputerowych oraz administrowanie systemami operacyjnymi
Co to jest BIND?
BIND (Berkeley Internet Name Domain) to jedno z najpopularniejszych oprogramowań serwera DNS w systemach Linux i Unix. Umożliwia tłumaczenie nazw domenowych, np. example.com, na adresy IP oraz obsługę stref DNS.
W pytaniach egzaminacyjnych BIND należy kojarzyć bezpośrednio z funkcją serwera DNS.
Najważniejsze zastosowania
BIND może działać jako:
- serwer autorytatywny DNS - przechowuje rekordy dla danej domeny,
- serwer buforujący DNS - zapamiętuje odpowiedzi DNS, aby przyspieszyć kolejne zapytania,
- serwer rekurencyjny DNS - odpytuje inne serwery DNS w imieniu klienta.
Usługa i pakiety
W wielu dystrybucjach Linuxa pakiet BIND występuje jako:
- bind9 - Debian/Ubuntu,
- bind - RHEL/CentOS/Fedora.
Proces serwera BIND najczęściej nazywa się:
named
Przykładowe polecenia administracyjne:
systemctl status bind9
systemctl restart bind9
W systemach Red Hat usługa może nazywać się:
systemctl status named
Porty używane przez BIND
DNS standardowo korzysta z portu 53:
- UDP 53 - typowe zapytania DNS,
- TCP 53 - większe odpowiedzi, transfery stref i niektóre operacje administracyjne.
BIND a inne usługi
BIND nie jest serwerem plików, WWW ani FTP. Dla porównania:
- Samba - udostępnianie plików i drukarek w sieciach Windows/Linux,
- vsftpd - serwer FTP,
- Apache - serwer WWW,
- BIND - serwer DNS.
Do zapamiętania
Jeśli pytanie brzmi: jakie oprogramowanie w Linuxie pełni funkcję serwera DNS, poprawna odpowiedź to BIND.