Antena kierunkowa

Słownik kwalifikacji INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi

Antena kierunkowa to antena, która wypromieniowuje lub odbiera fale radiowe głównie w określonym kierunku. Dzięki skupieniu energii w wąskiej wiązce pozwala uzyskać większy zasięg niż antena dookólna o podobnej mocy nadajnika.

Dlaczego nadaje się na duże dystanse?

W łączach radiowych dalekiego zasięgu kluczowe jest skierowanie możliwie dużej części energii w stronę odbiornika. Antena kierunkowa ma zwykle większy zysk energetyczny, podawany w dBi, co poprawia poziom sygnału po drugiej stronie łącza.

Typowe zastosowania:
- mosty Wi-Fi punkt-punkt między budynkami,
- łącza radiowe operatorskie,
- połączenia w trudno dostępnych lokalizacjach,
- odbiór sygnału z jednego konkretnego kierunku.

Przykłady anten kierunkowych

Do anten kierunkowych należą m.in.:
- antena panelowa,
- antena Yagi,
- antena paraboliczna,
- antena sektorowa, choć ma szerszą wiązkę niż typowe anteny punkt-punkt.

Porównanie z innymi antenami

  • Kierunkowa - najlepsza do dużych dystansów i połączeń punkt-punkt.
  • Dookólna - promieniuje we wszystkie strony, dobra do pokrycia obszaru wokół punktu dostępowego, ale ma mniejszy zasięg w jednym kierunku.
  • Dipolowa - prosta antena, często stosowana lokalnie, zwykle bez dużego zysku kierunkowego.
  • Izotropowa - model teoretyczny promieniujący idealnie równomiernie we wszystkie strony; w praktyce nie występuje.

Ważne w praktyce

Antena kierunkowa wymaga dokładnego ustawienia, czyli wycelowania w drugą antenę. Przy dużych odległościach ważna jest także widoczność optyczna między punktami, unikanie przeszkód oraz odpowiedni dobór mocy i zysku anteny zgodnie z przepisami.