Co to jest HDSL?
HDSL (High-bit-rate Digital Subscriber Line) to technologia transmisji cyfrowej z rodziny DSL, stosowana do zestawiania symetrycznych łączy cyfrowych po miedzianych parach przewodów. W odróżnieniu od ADSL, HDSL zapewnia zbliżoną lub taką samą przepływność w obu kierunkach: od abonenta do operatora i od operatora do abonenta.
Zastosowanie
HDSL wykorzystywano m.in. do:
- łączenia centralki abonenckiej PBX/PABX z centralą operatora,
- realizacji łączy dzierżawionych,
- transmisji traktów cyfrowych, np. E1 2,048 Mb/s,
- połączeń wymagających stabilnej transmisji w obu kierunkach.
W pytaniach egzaminacyjnych HDSL często pojawia się przy schematach z urządzeniami LTU i NTU, połączonymi jedną lub kilkoma parami przewodów miedzianych.
LTU i NTU
- LTU (Line Termination Unit) – zakończenie liniowe po stronie operatora.
- NTU (Network Termination Unit) – zakończenie sieciowe po stronie abonenta.
Oba urządzenia pracują jako modemy HDSL i umożliwiają transmisję cyfrową przez pętlę abonencką.
Cechy HDSL
- transmisja po kablach miedzianych, zwykle parach symetrycznych,
- transmisja symetryczna,
- brak konieczności stosowania klasycznych regeneratorów na krótszych odcinkach,
- zastosowanie głównie w sieciach operatorskich i dostępowych.
Jak odróżnić od innych odpowiedzi?
SDH to hierarchia transmisji światłowodowej, ATM to technika komutacji i transmisji komórek, a VDSL służy głównie do szybkiego dostępu szerokopasmowego na krótkich odcinkach. Do połączenia centralki abonenckiej z centralą operatora według schematu LTU–NTU właściwe są modemy HDSL.