Przy wyborze najtańszej taryfy telekomunikacyjnej nie wystarczy porównać samego abonamentu miesięcznego. Należy obliczyć całkowity koszt miesięczny dla przewidywanego zużycia, np. liczby minut połączeń.
Podstawowy wzór
Jeżeli taryfa ma abonament, pakiet tańszych minut oraz inną stawkę za minuty poza pakietem, koszt oblicza się według wzoru:
koszt = abonament + minuty_w_pakiecie * stawka_pakietowa + minuty_dodatkowe * stawka_dodatkowa
Gdzie:
- minuty w pakiecie to liczba minut rozliczana po niższej cenie,
- minuty dodatkowe to minuty ponad pakiet,
- abonament dolicza się zawsze, niezależnie od liczby wykonanych połączeń.
Przykład dla 1000 minut
Dla klienta dzwoniącego 1000 minut miesięcznie:
- Taryfa A:
50 + 100 × 0,70 + 900 × 1,50 = 1470 € - Taryfa B:
100 + 200 × 0,50 + 800 × 1,00 = 1000 € - Taryfa C:
250 + 800 × 0,30 + 200 × 0,50 = 590 € - Taryfa D:
300 + 1000 × 0,20 = 500 €
Najtańsza jest Taryfa D, mimo że ma najwyższy abonament. Wynika to z dużego pakietu minut oraz najniższej stawki za minutę w pakiecie.
Ważna zasada egzaminacyjna
W zadaniach tego typu zawsze należy policzyć koszt dla każdej oferty. Najniższy abonament nie oznacza najtańszej taryfy, szczególnie przy dużym miesięcznym zużyciu usług.