Komutacja komórek

Słownik kwalifikacji INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi

Komutacja komórek to metoda przesyłania danych, w której informacje są dzielone na małe jednostki o stałej, ograniczonej długości, nazywane komórkami. Jest to cecha odróżniająca ją od komutacji pakietów, gdzie pakiety mogą mieć zmienną długość.

Najważniejsza cecha

W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe sformułowanie to: zbiory elementów binarnych o stałej długości. Jeśli dane są przesyłane w blokach stałej wielkości, chodzi o komutację komórek.

Przykład zastosowania

Najbardziej znanym przykładem technologii wykorzystującej komutację komórek jest ATM (Asynchronous Transfer Mode). W ATM komórka ma zawsze 53 bajty:

  • 5 bajtów nagłówka,
  • 48 bajtów pola danych.

Stały rozmiar komórek ułatwia szybkie przełączanie w urządzeniach sieciowych i pozwala przewidywalnie obsługiwać transmisję głosu, obrazu i danych.

Komutacja komórek a inne metody

  • Komutacja łączy/kanałów – przed transmisją zestawiane jest dedykowane połączenie, np. klasyczna telefonia.
  • Komutacja pakietów – dane są dzielone na pakiety zwykle o zmiennej długości, np. sieci IP.
  • Komutacja wiadomości/komunikatów – przesyłane są całe wiadomości, często metodą zapamiętaj i przekaż.
  • Komutacja komórek – dane są dzielone na krótkie bloki o stałej długości.

Wniosek egzaminacyjny

Jeżeli w treści pytania pojawia się informacja o stałej długości jednostek danych, poprawną odpowiedzią jest komutacja komórek.