Linia długa to linia transmisyjna, której długość jest na tyle duża w stosunku do długości fali sygnału, że jej parametry należy traktować jako rozłożone wzdłuż całej linii. W schemacie zastępczym stosuje się parametry jednostkowe, czyli odniesione do jednostki długości.
Najważniejsze parametry jednostkowe linii długiej to:
- R' – rezystancja jednostkowa
[Ω/m]lub[Ω/km], - L' – indukcyjność jednostkowa
[H/m], - C' – pojemność jednostkowa
[F/m], - G' – konduktancja jednostkowa upływu
[S/m].
Znaczenie parametrów
Rezystancja jednostkowa R' opisuje straty energii w przewodnikach. Zależy m.in. od materiału, średnicy przewodów i temperatury.
Indukcyjność jednostkowa L' wynika z pola magnetycznego wokół przewodów. Zależy od geometrii linii i wzajemnego położenia przewodów.
Pojemność jednostkowa C' opisuje zdolność przewodów do gromadzenia ładunku. Zależy od odległości między przewodami oraz rodzaju dielektryka, czyli izolacji.
Konduktancja jednostkowa G' opisuje upływność przez izolację. Zależy m.in. od stanu i rodzaju izolacji.
Typowe rozróżnienie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych często trzeba odróżnić, który parametr zależy od przewodnika, a który od izolacji:
- średnica przewodu → wpływa na rezystancję jednostkową R',
- typ izolacji → wpływa na pojemność C' i upływność G',
- stan izolacji → wpływa na rezystancję izolacji lub konduktancję upływu,
- odległość między przewodami → wpływa na pojemność i indukcyjność.
Dlatego w pytaniu o rezystancję jednostkową poprawną odpowiedzią jest cecha przewodu, np. jego średnica.