Port sieciowy to numer identyfikujący konkretną usługę lub aplikację działającą w sieci. Dzięki portom komputer wie, do którego programu przekazać odebrane dane.
Porty są używane głównie przez protokoły warstwy transportowej, czyli TCP i UDP.
Przykładowe popularne porty
- 20/TCP, 21/TCP – FTP, przesyłanie plików,
- 22/TCP – SSH, zdalna administracja,
- 25/TCP – SMTP, wysyłanie poczty,
- 53/TCP/UDP – DNS,
- 80/TCP – HTTP,
- 110/TCP – POP3,
- 143/TCP – IMAP,
- 443/TCP – HTTPS.
Port źródłowy i docelowy
W komunikacji sieciowej występują zwykle dwa porty:
- port źródłowy – używany przez komputer inicjujący połączenie,
- port docelowy – port usługi na serwerze, np. 443 dla HTTPS.
Przeglądarka użytkownika łączy się więc z serwerem WWW na porcie 80 lub 443.
Porty w zaporze sieciowej
Zapora sieciowa może blokować lub przepuszczać ruch na podstawie numeru portu. Jeśli w sieci lokalnej ma działać przeglądanie stron internetowych, należy zezwolić na ruch do portów 80/TCP i 443/TCP.
W egzaminach zawodowych warto kojarzyć numery portów z usługami, ponieważ często pojawiają się pytania typu: „które porty należy otworzyć dla danej usługi?”.