TDR (Time Domain Reflectometry) to metoda badania torów transmisyjnych, np. kabli miedzianych, polegająca na wysłaniu krótkiego impulsu elektrycznego i obserwacji jego odbić.
Jeżeli impuls napotka koniec kabla, przerwę, zwarcie albo miejsce niedopasowania impedancji, część energii może się odbić i wrócić do punktu pomiarowego. Mierząc czas powrotu impulsu, można obliczyć odległość do miejsca odbicia.
Zasada obliczeń
Impuls pokonuje drogę:
- od miernika do miejsca odbicia,
- z powrotem do miernika.
Dlatego w obliczeniach występuje droga podwójna:
czas = 2 × długość toru / prędkość propagacji
albo przy wyznaczaniu odległości:
długość = prędkość × czas / 2
Przykład
Dla toru o długości 20 km i prędkości impulsu 20 cm/ns:
- 20 km = 2 000 000 cm,
- droga tam i z powrotem = 4 000 000 cm,
- czas = 4 000 000 cm / 20 cm/ns = 200 000 ns,
- 200 000 ns = 200 µs.
Impuls wróci więc po 200 mikrosekundach.
Zastosowania TDR
- lokalizacja przerw i zwarć w kablach,
- pomiar długości toru kablowego,
- wykrywanie niedopasowań impedancji,
- diagnostyka linii telekomunikacyjnych i sieciowych.
W zadaniach egzaminacyjnych najważniejsze jest pamiętanie, że dla impulsu odbitego liczy się droga w obie strony, czyli 2 × długość toru.