Co to jest SDH?
SDH (Synchronous Digital Hierarchy) to synchroniczna hierarchia cyfrowa stosowana w sieciach telekomunikacyjnych, głównie do przesyłania dużych strumieni danych przez łącza światłowodowe.
Systemy SDH umożliwiają transport wielu kanałów cyfrowych w jednej, uporządkowanej strukturze ramek. Dzięki synchronizacji sieci łatwiejsze jest multipleksowanie, zarządzanie ruchem oraz monitorowanie jakości transmisji.
Cechy SDH
Do najważniejszych cech SDH należą:
- transmisja synchroniczna,
- praca głównie w sieciach optycznych,
- hierarchiczna struktura przepływności,
- możliwość łatwego wydzielania i dodawania strumieni danych,
- rozbudowane mechanizmy nadzoru i utrzymania sieci.
Przykładowe poziomy transmisji
W SDH stosuje się między innymi poziomy:
- STM-1 – 155,52 Mb/s,
- STM-4 – 622,08 Mb/s,
- STM-16 – 2,488 Gb/s,
- STM-64 – 9,953 Gb/s.
SDH a skramblowanie
W systemach SDH stosuje się skramblowanie, aby uniknąć długich sekwencji jednakowych bitów lub impulsów. Ma to znaczenie dla poprawnej synchronizacji odbiornika i stabilnej pracy toru optycznego.
SDH a BIP-n
W SDH występuje także mechanizm BIP-n służący do kontroli błędów parzystości w przesyłanych danych. Nie służy on jednak do redukcji długich ciągów impulsów o tej samej polaryzacji — do tego służy skramblowanie.