SNR (Signal-to-Noise Ratio)
Słownik kwalifikacji INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi
Co to jest SNR?
SNR (Signal-to-Noise Ratio) to stosunek poziomu sygnału użytecznego do poziomu szumu. Określa, jak dobrze odbiornik może odróżnić właściwy sygnał transmisyjny od zakłóceń występujących w linii.
W sieciach ADSL parametr ten jest jednym z podstawowych wskaźników jakości połączenia. Im wyższa wartość SNR, tym stabilniejsze połączenie i mniejsze ryzyko błędów transmisji lub zrywania synchronizacji.
Jednostka
SNR wyraża się w decybelach, czyli dB. Jest to skala logarytmiczna, dlatego wzrost o kilka dB może oznaczać znaczną poprawę jakości sygnału.
SNR w ADSL
W modemach ADSL często spotyka się parametr określany jako SNR margin lub noise margin. Informuje on, jaki zapas jakości sygnału pozostaje ponad minimalny poziom wymagany do pracy połączenia.
Dla połączenia ADSL w kanale downstream, czyli od operatora do abonenta, minimalna wartość umożliwiająca nawiązanie połączenia wynosi zwykle około:
- 6 dB – minimalna wartość potrzebna do synchronizacji,
- 10–20 dB – połączenie zazwyczaj stabilne,
- powyżej 20 dB – bardzo dobre warunki liniowe.
Co obniża SNR?
Na spadek SNR wpływają m.in.:
- duża długość pętli abonenckiej,
- zły stan przewodów telefonicznych,
- zakłócenia elektromagnetyczne,
- nieprawidłowe filtry ADSL,
- słabe styki i uszkodzone gniazda.
Zapamiętaj na egzamin
W pytaniach dotyczących modemów ADSL i minimalnego SNR dla kanału downstream poprawna wartość to 6 dB.