Zanik sygnału (fading)

Słownik kwalifikacji INF.08 - Eksploatacja i konfiguracja oraz administrowanie sieciami rozległymi

Zanik sygnału w torze radiowym

Zanik sygnału to chwilowe osłabienie odbieranego sygnału radiowego, czyli chwilowy wzrost tłumienności w torze radiowym. W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżnić go od stałej tłumienności łącza.

W torze radiowym sygnał rozchodzi się w przestrzeni i może docierać do odbiornika różnymi drogami. Część fal może odbijać się od budynków, przeszkód terenowych, pojazdów lub innych obiektów. W efekcie w odbiorniku mogą nakładać się fale o różnych fazach, co czasami powoduje osłabienie sygnału.

Najważniejsza definicja egzaminacyjna

Zanik sygnału to:

  • chwilowy wzrost tłumienności,
  • krótkotrwałe pogorszenie poziomu sygnału,
  • zjawisko typowe dla transmisji radiowej.

Nie jest to parametr określający zasięg ani stała cecha toru transmisyjnego.

Przyczyny zaniku sygnału

Do zaniku sygnału mogą prowadzić m.in.:

  • wielodrogowość propagacji fal radiowych,
  • przemieszczanie się nadajnika, odbiornika lub przeszkód,
  • przesłonięcie toru radiowego przez obiekty,
  • zmiany warunków atmosferycznych,
  • odbicia i interferencje fal.

Skutki w sieciach bezprzewodowych

Zanik sygnału może powodować:

  • spadek prędkości transmisji,
  • wzrost liczby błędów,
  • retransmisje ramek,
  • chwilowe zerwanie połączenia,
  • pogorszenie wartości SNR.

Jak zapamiętać?

Jeżeli w pytaniu pojawia się określenie utrata sygnału w torze radiowym, najczęściej chodzi o chwilowy wzrost tłumienności, czyli zanik sygnału.