Pytania pomocnicze - INF.10

Do ukrycia pliku służy polecenie `attrib` z przełącznikiem `+h`, np. `attrib +h plik.txt`.

Należy użyć polecenia `attrib -h nazwa_pliku`, które usuwa atrybut hidden.

`mkdir` służy do tworzenia nowych katalogów, a nie do zmiany atrybutów plików.

`type` wyświetla w konsoli zawartość pliku tekstowego. Nie służy do ukrywania plików.

Nie. Atrybut ukrycia tylko sprawia, że plik nie jest standardowo widoczny w Eksploratorze plików; nie szyfruje go ani nie blokuje dostępu.

Można wpisać `attrib nazwa_pliku`. System wyświetli przypisane atrybuty, np. `H` dla pliku ukrytego.

Polecenie `ipconfig /release` zwalnia aktualnie przydzieloną dzierżawę adresu IP. Komputer oddaje adres do puli DHCP i może utracić połączenie z siecią do czasu uzyskania nowego adresu.

`ipconfig /release` zwalnia obecny adres IP, a `ipconfig /renew` pobiera nowy lub odnawia dotychczasowy adres z serwera DHCP.

`ipconfig /all` wyświetla szczegółową konfigurację sieciową komputera, m.in. adres IP, maskę, bramę, DNS, adres MAC i informacje o DHCP.

`ipconfig /flushdns` czyści lokalną pamięć podręczną DNS. Nie zwalnia adresu IP, tylko usuwa zapamiętane tłumaczenia nazw domen na adresy IP.

DHCP to usługa automatycznie przydzielająca urządzeniom parametry sieciowe, takie jak adres IP, maska podsieci, brama domyślna i serwery DNS.

Komputer może stracić połączenie z siecią, ponieważ przestaje używać dotychczasowego adresu IP. Aby odzyskać konfigurację, zwykle wykonuje się `ipconfig /renew`.

Służy do zarządzania lokalnymi grupami użytkowników. Można nim wyświetlać grupy, sprawdzać ich członków oraz dodawać lub usuwać użytkowników z grup.

Najpierw podaje się nazwę grupy, potem nazwę użytkownika, a na końcu przełącznik `/add`. Schemat to: `net localgroup grupa użytkownik /add`.

`net user` zarządza kontami użytkowników, np. tworzy konta lub zmienia hasła. `net localgroup` zarządza grupami lokalnymi i członkostwem użytkowników w tych grupach.

Należy użyć polecenia `net localgroup nazwa_grupy`, np. `net localgroup pracownicy`. System wyświetli listę użytkowników należących do tej grupy.

Używa się przełącznika `/delete`, np. `net localgroup pracownicy pracownik /delete`. Polecenie usuwa użytkownika `pracownik` z grupy `pracownicy`.

System interpretuje pierwszy parametr po `net localgroup` jako nazwę grupy. Zamiana kolejności może spowodować błąd lub próbę wykonania operacji na niewłaściwej grupie.

Warstwa fizyczna odpowiada za przesyłanie bitów w postaci sygnałów elektrycznych, optycznych lub radiowych. Określa sposób fizycznej transmisji danych przez medium.

Karta sieciowa zamienia dane z komputera na sygnały przesyłane przez kabel lub fale radiowe. Dzięki temu umożliwia fizyczne połączenie urządzenia z siecią.

Ruter działa głównie w warstwie sieciowej, czyli trzeciej warstwie modelu OSI. Odpowiada za przesyłanie pakietów między różnymi sieciami na podstawie adresów IP.

Przełącznik działa głównie w warstwie łącza danych, czyli drugiej warstwie modelu OSI. Przekazuje ramki na podstawie adresów MAC.

Adres MAC jest sprzętowym adresem interfejsu sieciowego i działa w warstwie łącza danych. Adres IP jest adresem logicznym używanym w warstwie sieciowej do komunikacji między sieciami.

Nie. Punkt dostępowy obsługuje transmisję radiową, ale zwykle działa też jako urządzenie warstwy łącza danych, łącząc sieć Wi-Fi z siecią przewodową.

Najprościej: karta sieciowa kojarzy się z fizyczną transmisją, przełącznik z adresami MAC, a ruter z adresami IP. To wystarcza do rozwiązania wielu pytań egzaminacyjnych.

Ponieważ obsługują konkretną usługę sieciową, czyli pocztę elektroniczną. Są wykorzystywane przez programy pocztowe i serwery pocztowe.

SMTP służy do wysyłania poczty elektronicznej oraz przekazywania wiadomości między serwerami pocztowymi.

POP3 służy do odbierania wiadomości e-mail z serwera pocztowego na komputer lub inne urządzenie użytkownika.

Do warstwy aplikacji należą m.in. HTTP, HTTPS, FTP, DNS, SSH, Telnet, IMAP, POP3 i SMTP.

Warstwa aplikacji obsługuje konkretne usługi, np. pocztę lub strony WWW. Warstwa transportowa odpowiada za przesyłanie danych między aplikacjami, najczęściej za pomocą TCP lub UDP.

Protokół IP działa w warstwie internetowej. Odpowiada za adresowanie i trasowanie pakietów między sieciami.

Jeśli protokół realizuje usługę widoczną dla użytkownika, np. pocztę, strony WWW, przesyłanie plików lub logowanie zdalne, zwykle należy do warstwy aplikacji.

Topologia sieci określa sposób połączenia urządzeń w sieci. Może opisywać fizyczny układ przewodów albo logiczny sposób przesyłania danych.

Najważniejsze słowa kluczowe to: układ zamknięty, pierścień, obwód lub połączenie kolejnych urządzeń w pętlę. Każde urządzenie jest zwykle połączone z dwoma sąsiednimi.

W magistrali urządzenia są podłączone do jednego wspólnego przewodu, ale przewód nie tworzy zamkniętej pętli. W pierścieniu połączenie ma układ zamknięty.

W gwieździe wszystkie urządzenia łączą się z centralnym punktem, najczęściej przełącznikiem. W pierścieniu urządzenia są połączone kolejno ze sobą, tworząc zamknięty obwód.

Awaria jednego urządzenia lub odcinka połączenia może przerwać komunikację w sieci, jeśli nie zastosowano dodatkowych mechanizmów redundancji.

Topologia siatki oznacza wiele połączeń między urządzeniami, często nadmiarowych. Nie jest to pojedyncze medium tworzące prosty zamknięty obwód.

Polecenie `ping` służy do sprawdzania osiągalności hosta w sieci. Przy podaniu nazwy domenowej może również pokazać jej adres IP.

Przed wysłaniem pakietów testowych system musi zamienić nazwę domenową na adres IP. Wykorzystuje do tego mechanizm DNS.

Nazwa domenowa jest czytelna dla człowieka, np. `www.cke.gov.pl`. Adres IP jest numerycznym adresem używanym przez urządzenia do komunikacji w sieci.

`schtasks` służy do zarządzania zaplanowanymi zadaniami w systemie Windows. Nie służy do diagnostyki sieci ani odczytywania adresu IP domeny.

`net view` służy do wyświetlania zasobów i komputerów w sieci lokalnej. Nie jest przeznaczone do rozwiązywania nazw domen internetowych na adresy IP.

Może oznaczać problem z połączeniem, niedostępność hosta albo blokowanie pakietów ICMP przez zaporę. Nie zawsze oznacza to, że domena lub serwer nie istnieje.

Można użyć przełącznika `-4`, np. `ping -4 www.cke.gov.pl`. Wtedy polecenie próbuje użyć adresu IPv4.

Należy sprawdzić pierwszy oktet adresu, czyli pierwszą liczbę przed kropką. To ona decyduje o klasie adresu w klasycznym podziale IPv4.

Pierwszy oktet tego adresu to 225. Zakres klasy D obejmuje adresy od 224.0.0.0 do 239.255.255.255.

Adresy klasy D są przeznaczone do multicastu, czyli wysyłania danych do grupy odbiorców. Nie są zwykłymi adresami pojedynczych hostów.

Klasa A obejmuje pierwszy oktet 1–126, klasa B 128–191, klasa C 192–223, a klasa D 224–239. Zakres 127 jest zarezerwowany dla pętli zwrotnej.

Unicast oznacza komunikację z jednym konkretnym odbiorcą. Multicast oznacza wysyłanie danych do grupy odbiorców korzystających ze wspólnego adresu grupowego.

Obecnie częściej stosuje się CIDR i maski podsieci, ale znajomość klas adresów IPv4 nadal jest wymagana na egzaminach i przy podstawowej analizie adresów.

Ruter potrafi przekazywać pakiety między różnymi sieciami, np. między LAN a siecią publiczną operatora. Pełni też często funkcję bramy domyślnej dla urządzeń lokalnych.

Ruter łączy różne sieci, natomiast przełącznik łączy urządzenia w obrębie jednej sieci lokalnej. Przełącznik sam nie zapewnia typowego dostępu LAN do Internetu.

Brama domyślna to urządzenie, zwykle ruter, do którego komputer wysyła pakiety przeznaczone poza sieć lokalną. Dzięki niej możliwa jest komunikacja z Internetem.

Nie. Koncentrator jedynie rozsyła sygnał w obrębie sieci lokalnej i nie kieruje ruchu między różnymi sieciami. Jest też urządzeniem starszym i mniej wydajnym niż przełącznik.

Wzmacniacz regeneruje lub wzmacnia sygnał, aby mógł być przesłany dalej. Nie pełni funkcji łączenia sieci lokalnej z publiczną.

Oznacza umożliwienie urządzeniom z sieci LAN komunikacji z Internetem lub inną siecią zewnętrzną. Najczęściej realizuje to ruter.

Polecenie `tracert` służy do śledzenia trasy pakietów IP od komputera użytkownika do wskazanego hosta. Pokazuje kolejne routery, przez które przechodzą pakiety.

Wynik zwykle zaczyna się od komunikatu „Śledzenie trasy do...” i zawiera listę kolejnych przeskoków z czasami odpowiedzi w milisekundach.

`ping` sprawdza, czy host odpowiada i jaki jest czas odpowiedzi. `tracert` pokazuje całą trasę pakietów przez kolejne urządzenia sieciowe.

Przeskok to kolejne urządzenie sieciowe, najczęściej router, przez które przechodzi pakiet w drodze do celu.

Są to czasy odpowiedzi z danego przeskoku. Im większy czas, tym dłużej pakiet dociera do tego miejsca i wraca z odpowiedzią.

Nazwa domenowa, np. `www.sejm.gov.pl`, jest tłumaczona przez DNS na adres IP. Dzięki temu komputer wie, z jakim adresem sieciowym ma się połączyć.

`ipconfig` wyświetla konfigurację sieciową lokalnego komputera, np. adres IP, bramę i maskę. Nie śledzi trasy pakietów do hosta.