Słownik czytnika ekranu to funkcja pozwalająca ustalić, w jaki sposób program ma odczytywać konkretne słowa, skróty, symbole lub nietypowe zapisy. Jest używany m.in. w czytnikach ekranu takich jak NVDA, JAWS czy VoiceOver.
Do czego służy?
Najważniejszym zadaniem słownika jest definiowanie wymowy nietypowych słów. Dzięki temu użytkownik może poprawić sposób odczytywania wyrazów, które syntezator mowy wymawia błędnie lub nieintuicyjnie.
Przykłady zastosowania:
- poprawna wymowa nazw własnych, np. nazwisk, marek, nazw firm,
- rozwijanie skrótów, np. „PKP” jako „pe ka pe”,
- zmiana sposobu czytania symboli technicznych,
- dostosowanie wymowy terminów branżowych lub obcojęzycznych,
- ułatwienie pracy z dokumentami, stronami WWW i aplikacjami.
Jak działa słownik?
Użytkownik dodaje wpis, w którym określa:
- tekst źródłowy – słowo lub znak, który czytnik ma rozpoznać,
- zamiennik wymowy – sposób, w jaki ma zostać odczytany,
- czasem także regułę dopasowania, np. czy zmiana dotyczy całego słowa, czy fragmentu tekstu.
Przykład: jeśli czytnik błędnie odczytuje nazwę „NVDA”, można ustawić wymowę jako „en wu de a”.
Czego słownik nie robi?
Słownik czytnika ekranu nie służy do tłumaczenia języków, rozpoznawania mowy użytkownika ani sterowania głosem. Nie jest też narzędziem do wykrywania błędów ortograficznych. Jego główna funkcja to korekta i personalizacja wymowy generowanej przez syntezator mowy.