Znak miana jest elementem notacji brajlowskiej używanym przy zapisie liczb mianowanych, czyli liczb występujących razem z jednostką miary, np. metrami, kilogramami, litrami, sekundami czy złotymi.
W zapisie brajlowskim ważna jest kolejność znaków. Przy liczbie mianowanej zapisuje się:
- wartość liczbową, czyli samą liczbę,
- znak miana bezpośrednio po wartości,
- jednostkę miary.
Oznacza to, że znak miana nie jest zapisywany po jednostce ani po spacji. Nie należy też oddzielać go spacją od wartości liczbowej.
Schemat zapisu
wartość liczbowa + znak miana + jednostka
Przykładowo, jeśli w tekście występuje liczba mianowana typu „5 kg”, w zapisie brajlowskim najpierw zapisuje się wartość liczbową, następnie znak miana, a po nim oznaczenie jednostki.
Dlaczego to ważne?
Znak miana informuje czytelnika brajla, że po liczbie występuje jednostka miary. Dzięki temu zapis jest jednoznaczny i zgodny z zasadami notacji matematycznej Braille’a.
Najczęstszy błąd egzaminacyjny
Błędem jest uznanie, że znak miana należy zapisać po jednostce albo po spacji. Poprawnie: znak miana zapisuje się bezpośrednio po wartości liczbowej, a dopiero potem zapisuje się jednostkę.