Zrywka nasiębierna

Zrywka nasiębierna to sposób przemieszczania drewna, w którym cały ładunek znajduje się na pojeździe lub przyczepie, czyli nie ciągnie się po ziemi. Drewno jest załadowane na skrzynię ładunkową, kłonice albo przyczepę zrywkową.

Najczęściej zrywkę nasiębierną wykonuje się za pomocą:
- forwardera,
- ciągnika rolniczego z przyczepą leśną,
- zestawu z żurawiem hydraulicznym i przyczepą zrywkową.

Jak rozpoznać zrywkę nasiębierną?

Na ilustracjach egzaminacyjnych zwracaj uwagę, czy drewno:
- leży w całości na pojeździe lub przyczepie,
- jest ułożone między kłonicami,
- nie dotyka podłoża podczas jazdy,
- jest załadowane żurawiem hydraulicznym.

Jeżeli wałki lub kłody są przewożone na przyczepie, jest to zrywka nasiębierna.

Różnica względem innych rodzajów zrywki

• Zrywka wleczona – drewno jest ciągnięte po ziemi całą długością.
• Zrywka półpodwieszona – jeden koniec drewna jest uniesiony, a drugi wlecze się po gruncie.
• Zrywka nasiębierna – drewno w całości znajduje się na środku transportowym.
• Zrywka grawitacyjna – wykorzystuje spadek terenu, np. zsuwanie drewna w dół stoku.

Znaczenie praktyczne

Zrywka nasiębierna ogranicza uszkodzenia gleby, korzeni i pozostających drzew, ponieważ drewno nie jest ciągnięte po powierzchni gruntu. Jest szczególnie przydatna przy zrywce drewna krótkiego, np. wałków i kłód, oraz na szlakach zrywkowych dostępnych dla maszyn kołowych.