Drewno sypkie
Słownik kwalifikacji LES.02 - Gospodarowanie zasobami leśnymi
Drewno sypkie to forma drewna pozyskanego i przygotowanego w postaci drobnych cząstek, najczęściej zrębków. Powstaje przez rozdrobnienie drewna, gałęzi, wierzchołków drzew lub pozostałości pozrębowych za pomocą rębaka.
W pytaniach egzaminacyjnych system drewna sypkiego rozpoznaje się zwykle po maszynie rozdrabniającej materiał drzewny oraz wyrzucaniu zrębków przez komin wyrzutowy do przyczepy, kontenera lub na pryzmę.
Cechy systemu drewna sypkiego
- drewno nie jest transportowane jako kłody, dłużyce ani całe drzewa,
- materiał zostaje rozdrobniony już w lesie lub przy drodze wywozowej,
- produktem końcowym są zrębki,
- stosuje się rębaki ciągnikowe, samojezdne lub stacjonarne,
- system jest często związany z produkcją biomasy energetycznej.
Zastosowanie
Drewno sypkie wykorzystuje się głównie jako:
- paliwo w kotłowniach na biomasę,
- surowiec do produkcji płyt drewnopochodnych,
- materiał ściółkujący lub technologiczny,
- sposób zagospodarowania drobnicy i pozostałości pozrębowych.
Jak odróżnić od innych systemów?
W systemie drewna krótkiego pozyskuje się sortymenty pocięte na określone długości. W systemie całej strzały usuwa się gałęzie, ale transportuje całą strzałę drzewa. W systemie całego drzewa transportuje się drzewo razem z gałęziami. Natomiast w systemie drewna sypkiego kluczowe jest rozdrobnienie materiału na zrębki.